Sevgisini esirgeyen, engelleyen ya da terk eden kişiye kızgınlık öylesine yoğundur ki, bu onu yok etme isteğine dönüşür. Genellikle bilinçdışında yaşanan bu isteği gerçekleştirmek için dolaylı bir yol seçilir; kişi öfke duyduğu insanı önce benliğine mal eder, sonra içindeki insanı yok etmek amacıyla kendi canına kıyar.
Oysa mükemmelliyetçilik denilen şey en büyük düşmanımız. Çünkü çok sinsi. Bize güler yüzle yaklaşıyor. Kendini bize iyi bir şeymiş, iyi bir özellikmiş gibi kabul ettirdiği için onunla savaşmak aklımıza bile gelmiyor.