Yemin billah!
Kanı pıhtılaşmamıştı hiçbirinin,
Akıyordu çağıl çağıl.
İzledim muhbir muhtarın evine kadar,
Onu bile bağışlamışlardı,
Hiç kızmadım…
Bir bildikleri vardır elbet,
Ona buna hava atmak için,
Tohum gibi serptiğimiz,
Yabancı sözcüklerden daha ağırdı,
Uğrumuza akan kan.
“Kan olun akın” diyordu Denizgil, Mahirgil,
Kan uykuda olmayın!