Kendini beğenmesi değildi onu aynaya çeken şey; kendi ''ben''ini görmekten duyduğu şaşkınlıktı. Bedendeki işleyişleri kaydeden alet tablosuna baktığını unuturdu; yüzünün çizgilerinden ruhunun sızıp çıktığını gördüğünü sanırdı. Burnun akciğerlere oksijen götüren bir hortum ağzından başka bir şey olmadığını unuturdu; kendi doğasının gerçek bir dışavurumu olarak görürdü onu.
Reklam
‘’Bin kişi uydurma bir hikayeye bir ay inanırsa bu yalan haber sayılıyor.Bir milyar kişi böyle bir şeye bin yıl inanırsa bunun adı din oluyor ‘’
“Sırf ‘’Tanrı öyle dedi’’ diye öldürmekten sakınan insanların oldukça rahatsız edici ve tehlikeli bir tarafı vardır. Bu insanları merhamet değil itaat yönlendirir.”
Kayboluşların pek çoğu aslında intihardı.Ama ateşli silahların ya da hızlı ve etkili zehirlerin kesinlikle bulunamadığı bir dünyada kendini öldürmek umarsız bir cesaret gerektiriyordu. Acı ve korkunun biyolojik gereksizliğini, tam da özel bir çabanın gerektiği anda donup eylemsizliğe düşen insan bedeninin hainliğini düşündü biraz da şaşkınlıkla . Ancak yeterince hızlı hareket etseydi kara saçlı kızı susturabilirdi, ama tam da tehlikenin aşırılığı yüzünden eyleme geçme gücünü kaybetmişti. Kriz anlarında insanın asla dışsal bir düşmanla değil, daima kendi bedeniyle mücadele ettiğini anladı.
Bir hamam böceği öldürürsen kahraman, bir kelebeği öldürürsen şeytansın. Ahlakın estetik standartları vardır.
Reklam