"Neyine değdi Firuze? Aklımı kaçıracağım neyine değdi? Küçükken annem babam ölseydi de bana Leyla ve Hüseyin baksın demişsin. Neyine değdi?"
"Ben senin beş gram bile fazla nefretine dayanamazmışım."
"Seni beş gram mı yaşattı? Sana da yazık değil mi? Onlar seyr-ü sefa içinde yaşarken kendine bunu yaşatmışsın."
Irmaklar bilmediğin kadar hülyalı akar
Her vâdi bir yanıyla senin yüzüne bakar
Bir yanında münzevî hıçkıran Leylâ kuşu
Sen henüz tanımadın Sevda denen yokuşu
Sen henüz yorulmadın yokuşta devler gibi
Yıkılmak üzre olan çâresiz evler gibi
Reklam
Çünkü bir toplumun kadınları eğitimsiz olduğu sürece başarıya ulaşma şansı hiç yoktur,Leyla hiç.
Vedalaşamadılar…Evet ama neden vedalaşsınlardı ki!… Veda da ne demekti!… Leylâ Mecnun’u kalbinde götürmemiş miydi? Mecnun’un Leylâ’sız olduğu mu vardı ki?…
Ger derse Fuzûlî ki; “güzellerde vefâ var.”
Aldanma ki şâir sözü elbette yalandır
Reklam
Reklam