Hakikatı seviniz,o da sizi sever;hakikati arayınız, o da sizi arar ve üstüne yalan Çin setleri gibi kalın duvarlar örsün,altında kalan hakikat bir ince iniltiyle,bir hafif bir rüzgar dalgasıyla,herhangi bir küçük işaretle mevcudiyetini bildirir:”Burdayım!” der..
Carreno’nun “kutsal görgü kitabında pastalar bitmeden kalkıp gitmesine izin vermiyordu,ama kendi tabağındaki dilimi hızlı hızlı yerken bulutların üstünde uçmasını da yasaklamıyordu.”