kitabın konusu hakkında değil, bende ki izlerini sizinle paylaşacağım. kitaba çok güzel başladım ama sonlara doğru bir hayal kırıklığı yaşadım (sürüngenleri sevmediğimden dolayı olabilir). kitapta daha çok deney sahnelerin anlatıldığı sayfalar beklerdim ama kitabı okurken asıl amacın deneyler olmadığını daha çok cahil insanları ve gazetecileri eleştirdiği kanaatindeyim. yer yer yaptığı eleştirilere güldüğüm oldu, okurken sizinde gülümseyerek okuyacağınıza eminim. bir profesörün gazetede yayımlanan yazıları okumaması gibi acı bir gerçek ile karşılaştım çünkü gazetecilere inanmıyor, bahsettiğim kişi okumuş bir insan. acı bir sahne daha var ki o da; işi bilmeden ama bildiğini sanan cahillerden bahsediyorum (ben bilirim! diyenler hep yanılır), küçücük bir bilgisizliğinin verdiği büyük kayıplar. sonlara doğru okurken hayal kırıklığım bundan, hiçbir zaman bir işe ben bilirim diye yaklaşmamak ustasından öğrenmek, yardım almak . okumanızı tavsiye edermiyim, boş vaktiniz olduğunda okuyun.
okunmasını tavsiye edeceğim kitaplardan biri değil. konusu 'evlilik' olduğundan ve ilgimi çekmediği için güzel başlayıp sonlarına doğru kitap ne zaman biticek dediğim tarzda bir kitaptı. kitaptaki olaylara ayrıntılı girmek istemiyorum ama kitabı okurken insanların kendi iç dünyasıyla düşdüğü karmaşıklıklara, konuşmalara yazar değinmiş. doğru bir karar mıydı? diye sorgulayan bir karakter var karşımızda. kitabın sonu tam olarak kafamda oturmasada, başlarını zevkle okudum. kitapları kendinizi tatmin etmek için okuyorsanız tavsiye etmiyorum. kendime bir şey kattığını düşünmüyorum, kitabın.