O zamanlar yaklaşık on sekiz yaşında, başkalarına benzemeyen genç biriydim, yüzlerce konudan erkenden olgunlaşmış, bir sürü konuda ise pek geri kalmıştım ve çaresizlik içindeydim... DemianHermann Hesse :134
“…’Bugün günlerden ne?’ diye sordu. Aureliano, salı olduğunu söyledi. Jose Arcadio Buendia, ‘Ben de öyle sanıyordum,’ dedi, ‘ama bir baktım ki, dünkü gibi hala pazartesi değil miymiş. Gökyüzüne bak hele, duvarlara bak, bugün de pazartesi.’ (…) Ertesi gün, yani çarşamba günü Jose Arcadio Buendia yine işliğe girdi. ‘Felaket bu,’ dedi, ‘şu havaya bak, güneşin vızıltısına kulak ver, her şey tıpkı dün ve önceki günkü gibi. Bugün de pazartesi.’ “