O axşam bənövşəyi dəftərimin axırıncı ağ vərəqinə bu sözləri yazdım və sonuncu nöqtəni qoydum. Yazdım ki: «Ağıllı bir dəfə aldanar, həyatda mən də yanıldım. Özün hamısına şahidsən. Sən doldun, ancaq ürəyim boşalmadı. Əlvida, mənim bənövşəyi dəftərim, əlvida!..
Gecə də, gündüz də fikrimdə sənsən,
Mən kimin fikrində yaşayım, söylə?
De hansı bir ürək qəbul eləyər
Məni sən ünvanlı dərdlə, gileylə.
Hansı bir ürəyə yan alsara əgər,
Dərdimin adından biləcək yadam.
Biləcək, gəlməyəsi, köçəri quşam,
Uzağam, soyuğam, dərdəm, fəryadam.
Əgər olsa, olsa, qonaq eləyər
Rəhm edib gözümün məhzunluğuna.
Mənsə səhər durub gizli qaçaram,
Utanıb, əlvida demərəm ona!
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Əlvida deməyənlər görüşür mütləq, Əlvida deyərdin çıxıb gedəndə...
"Əlvida, xoşbəxtliyimin səbəbi olan insan. Əlvida, gülüşümün tək memarı. Əlvida ilk və son sevgim."
Mən ondan uzaqlaşıb, onun evinə yaxınlaşdıqca, ürəyimdəki boşluq da artırdı. Bu mənim həyatımda qəti bir gün idi. Bu gedişlə mən öz eşqimə, öz böyük səadətimə əbədi "Əlvida" deyirdim.
Bu biz insanların adətidir. Birini tərk etmək istəyəndə "sən dəyişmisən" deyirik. Mən onda anladım ki, bu ifadə belə məqamlarda "əlvida" mənasını verir.
Sayfa 180
