''Benim Yolculuğum''
Puan vermedi·992 syf.··
Beğendi
·2022 49. kitabı
·27 günde okudu
·Okunma: 19 Eylül 2022 16:01
Nihayet, plânladığım okumalarım, bu yıl için tamamlandı. Geçmişte okuduklarımla birlikte:
*
1) Şamanizm (Mircea Eliade) 
Şamanizm
2) Gılgamış (Jean Bottero) 
Gılgamış Destanı
3) Zerdüşt - Avesta 
Avesta - Zerdüştilerin Kutsal Metinleri
4) Upanishadlar (Korhan Kaya çevirisiyle) 
Upanishadlar
5) Rigveda (İlahiler) (Korhan Kaya çevirisiyle) 
Rigveda
6) Homeros - İlyada ve Odysseus (Azra Erhat - A. Kadir çevirisiyle) 
İlyada 
Odysseia
7) Tevrat-Zebur-İncil (Yeni Yaşam Yayınları) 
Kutsal Kitap
8 ) Kur'an
9) Alâeddin Şenel - İnsanlık Tarihi 
Kemirgenlerden Sömürgenlere İnsanlık Tarihi
*
Zihnimde oluşturduğum sıralama. Bugün başlasam bu sıralamayı takip ederdim. Neredeyse tam tersi bir sıralamayla okudum.
Edebiyatın 21. yüzyıla kadar aldığı yol düşünüldüğünde, elbette ilk metinlerin okuma zorluğu da göz önüne alınarak, ciddi sabır gerektiriyor ama varılan nokta muazzam..
*
Sonuç: Doğayı gerçekten seven ve gerçekten hürmet edenler için, Avesta'yı öneririm. Elbette zor ilerliyor. Ancak kendi adıma, ondan aldığım hazzı hiçbirinden almadım.
Bir de Hint mitolojisi var. Mahabharata Destanı. Onu henüz okumadım. Sanırım Rigveda'dan önce okunmuş olsa, Rigveda daha kolay anlaşılabilecek.. Okuyunca göreceğim..
Bütün bunları okuduktan sonra geldiğim nokta: insanlık iğne ile kuyu kazar gibi, birbiriyle, bilerek ya da bilmeden girdiği etkileşimlerle bugünlere gelmiş. Bunu da kavrayabilmek için Alâeddin Şenel'in İnsanlık Tarihi bir başucu kitabı.
Elbette bugün 21. yüzyılda, insanlığın hayata bakışı, fersah fersah uzak o günlere.. Belki de zerre uzaklık yok.. Kim bilir.?! Doğaya saygıyla aşılabilecek çoğu sıkıntı.. Ana kucağında.. Bunu adım gibi biliyorum. İnsan gerek kendi doğasına, gerek bütünüyle doğaya saygı duymadığı ve gereğini yapmadığı sürece, eninde sonunda doğa intikamını alır. (Düzeltme) Doğa aslında intikam almıyor.. Akışında, üzerine düşeni yapıyor. Bu günler de
Şamanizm
2) Gılgamış (Jean Bottero) Gılgamış Destanı
3) Zerdüşt - Avesta Avesta - Zerdüştilerin Kutsal Metinleri
4) Upanishadlar (Korhan Kaya çevirisiyle) Upanishadlar
5) Rigveda (İlahiler) (Korhan Kaya çevirisiyle) Rigveda
6) Homeros - İlyada ve Odysseus (Azra Erhat - A. Kadir çevirisiyle) İlyada Odysseia
7) Tevrat-Zebur-İncil (Yeni Yaşam Yayınları) Kutsal Kitap
8 ) Kur'an
9) Alâeddin Şenel - İnsanlık Tarihi Kemirgenlerden Sömürgenlere İnsanlık Tarihi
*
Zihnimde oluşturduğum sıralama. Bugün başlasam bu sıralamayı takip ederdim. Neredeyse tam tersi bir sıralamayla okudum.
Edebiyatın 21. yüzyıla kadar aldığı yol düşünüldüğünde, elbette ilk metinlerin okuma zorluğu da göz önüne alınarak, ciddi sabır gerektiriyor ama varılan nokta muazzam..
*
Sonuç: Doğayı gerçekten seven ve gerçekten hürmet edenler için, Avesta'yı öneririm. Elbette zor ilerliyor. Ancak kendi adıma, ondan aldığım hazzı hiçbirinden almadım.
Bir de Hint mitolojisi var. Mahabharata Destanı. Onu henüz okumadım. Sanırım Rigveda'dan önce okunmuş olsa, Rigveda daha kolay anlaşılabilecek.. Okuyunca göreceğim..
Bütün bunları okuduktan sonra geldiğim nokta: insanlık iğne ile kuyu kazar gibi, birbiriyle, bilerek ya da bilmeden girdiği etkileşimlerle bugünlere gelmiş. Bunu da kavrayabilmek için Alâeddin Şenel'in İnsanlık Tarihi bir başucu kitabı.
Elbette bugün 21. yüzyılda, insanlığın hayata bakışı, fersah fersah uzak o günlere.. Belki de zerre uzaklık yok.. Kim bilir.?! Doğaya saygıyla aşılabilecek çoğu sıkıntı.. Ana kucağında.. Bunu adım gibi biliyorum. İnsan gerek kendi doğasına, gerek bütünüyle doğaya saygı duymadığı ve gereğini yapmadığı sürece, eninde sonunda doğa intikamını alır. (Düzeltme) Doğa aslında intikam almıyor.. Akışında, üzerine düşeni yapıyor. Bu günler de
laozi; platon, campanella, thomas moore gibi ideal yöneticinin nasıl olması gerektiği üzerine çok fazla kafa yormuştur. hattâ "tao te ching", ontolojik veya teolojik bir metin değildir, büyük oranda etik ve politik bir metindir. tao te ching'in metinlerinin hemen hepsi ideal hükümdarı tasvir eder, hükümdarın bağlı kalması gereken politika ve etik önermeleri ifade eder.
etik ve politika, ilkçağ filozofları tarafından tamamen birbirlerinden ayrı tutulmuş felsefî disiplinler değildi. platon'un politeia'sında etik ve politika birbirine sıkı bir şekilde bağlanmış, örneğin, ideal bir filozofun "ahlâkî" incelemesi yapılmadan "bir devlet nasıl olmalı ve nasıl yönetilmeli" sorularına yanıt verilmemiştir. aynı şekilde aristoteles, nikomakhos'a etik'te "etik"i izah ederken "mutluluğu" temel almış, politikanın da "genelin mutluluğunu sağlama bilimi" olduğunu söylemiştir. dolayısıyla, eğer etik ile mutluluk ve politika ile mutluluk arasında bağ varsa, bu durumda etik ile politikanın arasında da aristoteles'e göre bağ olduğunu söyleyebilmemiz tabiî olduğu kadar gereklidir de. aynı şekilde campanella'nın civitas solis'inde ve thomas moore'un utopia'sında, yöneticilerin ve kamu hizmeti görenlerin erdemli olmaları gerektiği sıklıkla ifade edilir ki, "erdem" kavramı bizatihi etik bir meseledir. görülüyor ki onlar da politika ve etik arasındaki tabiî bağı kabul etmişlerdir.
tao te ching'de de etik ve politika arasındaki bağ fevkalâde sıkı tutulmuştur. her ne kadar laozi, konfüçyüsçülüğe, dolayısıyla "politika" ve "etik"in doktrinleştirilmesine (kendi ifadesiyle katılaştırılmasına) ve insanlara dayatılmasına karşı çıkmış olsa da kendisi de ahlâk vaz'etmekten kurtulamamıştır. nitekim bu her zaman böyle olmak zorundadır: mesele insan olduğu vakit ahlâktan söz etmemek mümkün değildir.
