"Ah Mabel, hep güçlü olmak zorunda kalmamız ne yorucu..."
Mabel genellikle farklı tarzda kitaplardan
hoşlanırdı. Öncü kızlar, atları eğiten ya da okul piyesinde başrol oynayan kızlarla ilgili kitapları severdi.
Sayfa 22
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sen iğrenç pisliğin tekisinAlıntı
Mabel'ı tekerlekli sandalyesiyle gezdirmeye çıkarmama benziyordu. Bu işi ertelemek için bir düzine neden bulurdum. "İtmek için bacakların olduğu için minnettar olmalısın," derdi Annie Hala (sokakta tekerlekli sandalyeyi iterken görülmekten hoşlanmadığımı bilirlerdi). Ama ben böyleyim, kişiliğim bu. Elimden başka türlüsü gelmiyor.
Bakma bana öyle..
Biliyorsun ki bir bakışına yenilir,
En çetin kışlarına kurulurum.
Bir sözün ile devrilir, hasretin ile demlenirim.
Şiirlerin tümü Lavinia ile Mabel Loomis arasındaki husumet yüzünden yıllarca yayımlanamadı. Yaşlandıkça tuhaflaşan ve hırçınlaşan kadınların her ikisi de Emily’nin tüm yapıtlarının bir diğeri tarafından yayımlanmasına karşı çıkıyordu; nihayet üçüncü kuşağın Emily Dickinson’ın yapıtlarının altmış yıl kadar süren aile husumeti yüzünden basılamayacağının ayırtına varmasıyla durum değişecekti.
Lavinia’nın korktuğu başına geldi ve Susan Emily’nin şiirlerini gün yüzüne çıkarmak için herhangi bir katkıda bulunmak istemedi. Şiirleri yayımlatmak için çaresizlik içinde çırpınan Lavinia bu kez de Mabel Loomis Todd’a başvurdu. Şiiri seven, Emily’ye de değer veren Mabel kabul etti. Böylece şiirler küçük bir kitap halinde yayımlandı. Okurlar Emily Dickinson’ın benzersiz sesini keşfeder etmez kitap ün kazandı.