m a d r u p bookstagram
@madrup
“madrupbiri” kullanıcı adı ile instagramda benimle buluşabilirsiniz.
En başta kendi küçük, içine kapanık hayatımın bana öğretmediği bir şeyi, eğlenmeyi, dahası eğlendirmeyi, yarını düşünmemeyi öğrendim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ama ya kimsen olmasaydı? Siyahsın diye, barakaya girip kağıt oynamana hak tanımasalardı? Ne yapardın o zaman? Burada oturup kendi kendine kitap okumak zorunda kalsaydın? Ortalık kararana kadar nal oynardın tabii. Ama ondan sonra kitap okumak zorundasın. Kitaplar işe yaramaz. İnsanın can yoldaşına ihtiyacı var. İnsan çıldırır kımsesı yoksa.
Bak, dınle beni,
İnsan çok yalnız kalırsa tozutur, hasta olur sonunda.
"George sana ipe sapa gelmez sözler de söyleyebilir ama önemi yok. Önemli olan, konuşuyor olmaktır. Bir başka canla beraber olmaktır. Hepsi bu kadar." Sustu.
Gözün orta kısmına göre cılız ışığa daha çok duyarlı olan dış kısmıyla yıldıza baktığımizda, aslında görüntüyü uzaklaştırmış olsak da, daha
parlak bir görüntü elde etmiş oluruz, çünkü parıltı, biz bakışımızı ona yönelttikçe sönükleşir. Bakışlarımızı doğrudan yönelttiğimizde daha çok ışın huzmesi göze ulaşır ama yandan bakıldığında, görüntünün daha nitelikli değerlendirilmesi söz konusudur. Gereksiz derinlikle düşüncelerimizi bulandırmış, cılızlaştırmış oluruz; uzun süreli, odaklanmış ve doğrudan bir bakışla, Venüs bile gökkubbeden silinebilir.
Sözcükler soyutlamadır, yeşilden kopmadır; çitler ve uzun çukurlar gibi desenlerdir. Sözcükler acıtır. Sözcükleri bedenime dağıttığım sürece içlerinde saklanabilirim; mektuplarını okumak kendi içimden çiçek toplamak gibi; şuradan bir çiçek oradan bir eğreltiotu koparıp güneşli bir odaya uyacak şekilde tekrar tekrar düzenlemek gibi.
