Akıl her zaman doğru çalışmıyor, çeşitli hırslar, isteklerde yanılmaları kolaylaştırıyor. En kötüsü kendi kendimizle çoğu zaman çelişmeli yaşadığımız halde başka bir insanla birlik kurmaya, duygularımızı birbiriyle hiç ayrıntısız eşleştirmeye çabalıyoruz.
Hayyam da, taptığı bir Suriyeli şairin, Ebülâla'nin vecizesini benimsemişti: "Beni dünyaya getirenin günahını çekiyorum, ben bu acıyı kimseye çektirmeyeceğim."
Kabuğuna çekilmiş bir düşünür, ‘İnsanlıkta çok gürültü, çok sanayi, pek az da huzur var’ diye yakınmaktadır. Ben, mendebur Lebedev, insanlığa ekmek taşıyan arabalara inanmıyorum. Çünkü toplu olarak insanlara ekmek taşıdığı söylenen arabalar, şimdiye kadar olduğu gibi hiçbir ahlaki dayanağı olmaksızın yalnızca bir azınlığa ekmek taşımakta; çoğunluğu, kılı bile kıpırdamadan açıkta bırakabilmektedir.