Hayal kurmanın sürece dahil ettiği yalanına inandıktan sonra, irademin çetin ızdıraplarla törpülendiğini gördüm. İnsan başlı başına bir hayal, yaşamak denilen bu dayatım ise bizatihi zulüm. Idealler, planlar, erdem denilen pek çok şey yaşamak arzusuna dönüşmediğinde yozlaştırmaktan başka bir işe yaramıyor. Bu çözülme, yabancılaşma ne vakte kadar devam eder bilmiyorum fakat biliyorum ki sövdüğüm, kırdığım, hakimiyetim altına almaya çalıştığım her şey elimle yarattığım bir puttan ibaret. Zihnimde ve kalbimde kendine yer açan bu ilahlara tapınmayı reddediyorum.