Mazhar arık
@mazhararik
Şu anda okuduğu kitap
Çukurova insanları gittikçe zalim, kötü, sevgisiz oluyorlarmış… Dost diyecek hiç dost kalmamış. Herkes herkesin gözünü oyuyormuş, beş kuruşa insan babasını öldürürmüş. Kendisi o kadar insan içine girmiyormuş. Baharda portakal çiçekleri öyle bir kokarmış ki kokularından insan sarhoş olurmuş…
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kitap sevgisi
Kitap sevgisi diye bir sevgi vardır sanırım. Ana sevgisi, kardeş sevgisi, yâr sevgisi gibi bir sevgi. Bu sevgi insanın içinde doğuştan mıdır? Yoksa sonradan mı uyanır? Bunu bilmiyorum.
İnsan değiştiremeyeceği bir şeyi nasıl kabullenip sineye çekerse, ben de söz konusu bekleyişler karşısında öyle davranıyordum.
