Christian Friedrich Hebbel’in 1854 yılında yazdığı “Gyges ve Yüzüğü" adlı beş perdelik tragedyası “Platon'un” antik alegorisini romantik dönemin psikolojik derinliğiyle yeniden yorumlar. Oyun, “iktidar, onur ve görme eyleminin yıkıcı gücü” üzerine kuruludur: Kral Kandaules'in, karısı Rhodope'nin güzelliğini Gyges'e zorla göstermesi, bir "görülme" trajedisini tetikler. Rhodope'nin bedeni politik bir nesneye dönüşürken, Gyges vicdanıyla savaşır; Hebbel, bu üçlü çatışmada “kadının toplumsal konumunu, eril iktidarın yozlaşmasını” ve “bireyin yazgı karşısındaki çaresizliğini” Hegelci bir diyalektikle işler. Oyunda/kitapta yalnızca antik bir öykü değil, 19. yüzyılın cinsiyet ve iktidar kodları da sorgulanır. Trajedi, gücün görünmez yüzüğünün aslında "bakışlarımızda" gizli olduğunu fısıldar. Doğrusu dil kullanımı ve hikaye akışı bağlamında metinde dinamiklik söz konusu olsa da günümüzde artık oldukça arkaik kaldığıda bir gerçek. Günümüz okuru için ideal bir metin olsa da bir çok seyirci için yönetmen ve Dramaturg pırıltısına ihtiyaç duyan bir metindir.