“Ben geleceğin hiçbir yerde yazılı olmadığına derinden inanıyorum, gelecek bizim ona yaptıklarımız olacak…
Ya kader? Diye soracaktır.
Buna hep bir yelkenli için rüzgar neyse, kaderinde insan için aynı şey olduğu cevabını veriyorum. Dümen başındaki insan rüzgarın nereden eseceğine karar veremez, ne şiddette eseceğine de, ama kendi yelkenini yönlendirebilir. Ve bu da kimi zaman inanılmaz derecede fark eder. Aynı rüzgar deneyimsiz ya da ihtiyatsız ya da yanlış karar veren bir denizciyi sürüklerken, bir başkasını sakin bir limana ulaştıracaktır.”
“Bir arada olmanın kaçınılmazlığından başka bir neden yok muydu bizi yakınlaştıran? Aramızdaki boşluğu nasıl doldurmalıyım? Sen olmadan seni nasıl öğrenmeliyim?”
“Köledir insanların çoğu, en çok da ünlü kişiler hele kendi tutkularının, isteklerinin ve daha nelerin kölesi değiller ki?
Toplumun kendisi bile insanları incelteceği yerde, yıkmaz mı içimizdeki o ufacık iyiliği.
Kendini kimsenin yerine koymayan kalpsizler yaratmaktır
Dünyadaki tuzu kuruların uyguladığı bu toplumsal sanat.”