Benim anlamadığım bazı şeyler var. Neden kadın erkek ayrımı yapılır ki bir ülke de. Baş tacı edilmesi gerekirken neden ayaklar altına alınır ki bir kadın. Türkiye de kadın olunmaz, bunu o kadar utanarak söylüyorum ki. Eğer benim bir kız çocuğum olursa onu asla bu şekilde büyütmem. Hep gözdem olur annesiyle birlikte. O kadar çok istiyorum ki kız babası olmayı. Kız babaları çok şanslı iken neden bu kadar kötü görürler kızlarını. Namus derken mesela başta neden hep kadın anlaşılır bu ülke de. Oğlunu eğitmen gerekirken neden kızını horgörür bu ülke. Oğlu sevgili yapar, sabaha kadar yer içer gezer tozar hatta birlikte de yatar. Bunu gören anne baba aslan oğlum der. Aynısını kız çocuğu yapınca neden bu ülke sadece kızlara namussuz der anlamıyorum. O kadar iğrenç bir şey ki bugün gördüğüm o tablo beni mahvetti. 7 yaşında ki kız çocuğun kendi çapımda çizmiş olduğu o resim beni mahvetti. Adaleti bilmeyen hakimler, savcılar,avukatlar beni mahvetti. Kahrolsun! Benim kızım asla böyle olmayacak. Hep hayal ederim onun saçını örmeyi, başını okşamayı, bana baba benim şu sorunum var yardım et demesini çok istiyorum. Eline oje sürerken baba senin eline de sürelim mi demesini çok istiyorum. Birlikte oyundan çay kahve içmeyi sohbet etmeyi çok istiyorum. Yahu sizin hiç içinizden gelmez mi böyle yapmak sevmek kızlarınızı. Allah belasını versin o toplumun. Cehennem azabını burda da tadın isterim kızlarına yan gözle bakıp istismar edenler. Kahrolsunlar. Rabbim ben onları sana havale ederim kahhar isminin hürmetine kahret onları