“İnsan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ve hiçbir şey olmaz. Bekleyip durur insan. Hiçbir şey olmaz. İnsan bekler, bekler, bekler, şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür.. Hiçbir şey olmaz. İnsan yalnız kalır. Yalnız... Yalnız...”
“Canımız fazla yandığında yaralarımızı iyileştirmek yerine onları unutmaya çalışırız derler.”
Sayfa 35
“Bırak o zaman," dedim yakarırcasına. "Neden bu kadar ısrarcısın ki?"
"Olmazlara meyilim var."
"Anılar," diye mırıldandı sessizce.
"Anılar, sonumuz olacak."
“Ne olacaksa olur, bırak olsun;
En kötü gün de sonuna varır, bırak varsın.”
