Hakan Şanal
@mhsanal
9 okur puanı
Mayıs 2016 tarihinde katıldı
Umut
Umut, daha doğrusu bir umut kıvılcımı, bir umut damlası insanı terk etmez; insanın başından bu umuda en karşıt, en keskin felaket bile geçmiş olsa gene terk etmez.
Çikolata
"Fakat neden, merak ediyorum, çikolata bu kadar yoğun bir şekilde, üstelik dünyanın her yerinde arzu ediliyor? Sırrı bir kez açığa çıktı mı neden bütün Avrupa'ya bu kadar kolay yayıldı? Çikolata neden şimdi her köşe başında satılır, orduda tayına dahil edilerek Antartika'lara, uzaya kadar taşınır oldu? Neden bütün kültürlerde çikolatakolikler var? Bunun sebebi çikolatanın vücut ısısında eriyen eşsiz, özel dokusu, yani"damak hissi" mi? İçinde bulunan hafif uyarıcılar, yani kafein ve teobromin mi? Öyleyse kola cevizinde ve guarana meyvesinde bu uyarıcılardan daha fazla var. Yoksa çikolatanın içindeki hafiften analeptik, oforiye neden olan, afrodizyak olduğu varsayılan feniletilaminden mi? Peynir ve salamda daha çok feniletilamin bulunuyor. Belki çikolata anandamidiyle beyindeki kanabinoid reseptorlerini uyarıyordur? Ya da belki, lezzet estetiğinin yanı sıra, şimdiye kadar bilinmeyen ve beyin kimyasına dair hayati ipuçları sağlayabilecek apayrı bir şeydir?"
"Birşeylerden kurtuluyorum galiba. kabuklardan... Alışkanlıklarımdan... Bu tümceyi alışkanlıkla söyledim, hiç düşünmeden. Temiz, söylenmemiş ne kaldı ki geriye? Yeni?"
"Sözlerle söyledi bunları. Yine de kalbinde kaldı söylenmemiş çok şey. Kendi bile dökemezdi söze çünkü en derin sırrını."
“Karı koca uyumuşlar çoktan...Daha doğrusu adam uyumuş, kadın kocasının rüya denizinde kulaç attığından emin olmak istiyor! Yataktan usulca doğruluyor ve elbiselerini usulca giyerek, ses çıkarmasın diye yatmadan açık bıraktığı pencereden bahçeye atlıyor. Kadının gönlü başka bir adamdadır! ve aşığı bir ağacın altında onu beklemektedir. İki sevgili kararlıdır, bu gece kaçacak, kimsenin kendilerini bulamayacağı bir yerde yeni bir hayat kuracaklardır.
Birkaç saat sonra koşmaktan yorulan iki sevgili nefes nefesedir. Soluklanmak için verdikleri ilk molada kadın, evden kaçtığından beri ayakkabısının içinde bir şeyin kendisini rahatsız ettiğini söyleyerek, elini çıkardığı ayakkabısının içine sokar. Kadın, avuçlarında tuttuğuna inanamaz, elinde bir tomar para vardır!
Kadının geride bıraktığı kocası her şeyin farkındadır. “ama” der kendi kendine, “ bu kadının bende emeği var, çamaşırlarımı yıkadı, banyoda sırtımı sabunladı, önüme sıcak çorba koydu. Yaban elde muhtaç olmasın.” Geride bırakılan koca parasının bir kısmını, kendisini terk eden karısının giderek uzaklaşan adımlarının içine koyar.”
