Mihriban
@mihricblk
Nurullah Genç
Ahmet Arif
Sezai karakoç
Abdurrahim Karakoç
instagram.com/kitapetunya_?ig...
Öğretmen
25 Şubat
96 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
EYYY ALEMLERİN RABBİ NE BÜYÜKSÜN
Mihriban
İnşallah acı çeke çeke geberirsin. Mazlumun ahı kimsede kalmaz 🤲
Reklam
Asla kitaplarını okumam dediğiniz yazar?
Mihriban
Orhan Pamuk ve wattpad yazarları
Ben ne okudum!
Ahmet’in ağzından ve bakışından bir cinayet ile hikaye başlıyor. Bir başrol gazeteci kız hikayeye ve Ahmet’in yaşamına giriyor! Polisiye roman tadında ilerleyen hikayede Ahmet’in ikizi Mehmet hikayesini gazeteci kıza ne diye anlattığını kendi bile bilemezken anlatır buluyor. Ve ikizi Mehmet’in akıl almaz aşk hikayesine geçiyoruz. Ve sonunda aşk, cinayet, şaşkınlık iç içe geçerek muhteşem hikaye son buluyor. Spoiler vermeden bu kitaba inceleme yazmak oldukça zor, sarsıcı bir edebiyat ve kurgusu ile hafızalardan silinemeyecek uzun yıllar sonra bile detayları ile hatırlanacak bir roman.
Kitabın konusundan bağımsız dikkatimi çeken ve hikayeye bağlayan okuyanların belkide fark ettiği, okuyacak olanlarında dikkatini çekebilecek anekdotlar ile incelemeye devam edip bitireceğim.
Ahmet insanlara ve durumlara bakarken hep bir roman karakterinden yada hikayesinden yararlanıyordu, bu çok hoşuma gitti. “Benim için hayat bir roman, herkes de roman kahramanı.”
S:155 Ahmet. Bende okurken 
Peyami Safa ’nın 
Yalnızız romanındaki Samim’in zekice analizleri ve kafasında olayları işlemesini ve 
Albert Camus ‘un 
Yabancı romanındaki Meursault karakterinin hissizliği ve kayıtsızlığını hissettirmiş ve not etmiştim.
Finalinde ne kadar belirgin olduğunu gördüm ve 
Zülfü Livaneli ’nin okuyucuya aktarmak istediklerini çok güzel aktardığını hissettim. Mehmetin hikayesi her kesintiye uğradığında gazeteci kız gibi sinirlendim bende kitaba ara verdim. Gazeteci kız üzerinden verdiği sinir etme ve merakta şiddetli bir şekilde bana ulaştı.
Kitabın final kurgusu ise kelimeler anlatılamayacak kadar etkileyiciydi. Kitap bitti ve iç sesim “Ben ne okudum!” Dedim ve kaldım.
“İnsan her şeyi unutarak yaşayabilirdi ama her şeyi hatırlayarak yaşayamazdı.”
S:222
Peyami Safa ’nın Yalnızız romanındaki Samim’in zekice analizleri ve kafasında olayları işlemesini ve Albert Camus ‘un Yabancı romanındaki Meursault karakterinin hissizliği ve kayıtsızlığını hissettirmiş ve not etmiştim.
Finalinde ne kadar belirgin olduğunu gördüm ve Zülfü Livaneli ’nin okuyucuya aktarmak istediklerini çok güzel aktardığını hissettim. Mehmetin hikayesi her kesintiye uğradığında gazeteci kız gibi sinirlendim bende kitaba ara verdim. Gazeteci kız üzerinden verdiği sinir etme ve merakta şiddetli bir şekilde bana ulaştı.
Kitabın final kurgusu ise kelimeler anlatılamayacak kadar etkileyiciydi. Kitap bitti ve iç sesim “Ben ne okudum!” Dedim ve kaldım.
“İnsan her şeyi unutarak yaşayabilirdi ama her şeyi hatırlayarak yaşayamazdı.”
S:222Mihriban
Elinize sağlık nitelikli bir inceleme olmuş. Mutluluk eseri de ayrı bir güzeldir tavsiye ederim.🌸
İyi bayramlar sevgili okurlar. Çok sevdiği 2-3 yakınını arayıp bayramın geriye kalanını kitaplarla geçirenler burada mı? Tam şimdi ne okuyorsunuz
Mihriban
Öğretmen OlmakFikri olan var mı?Hayata Dair
Savaş nerede başlar, mücadele nerede biter?
Mihriban
Savaş güvenmeye başladığında başlar, mücadele ihanete uğradığında biter.
Reklam