Mirmahammad
@mirmahammad
Azərbaycan
29 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Əli (ə) məscidin mehrabında qətlə yetirildi. Dedilər: “Məgər Əli namaz qılırdı ki, məscidə daxil olub?”
Nə böyük kin, nə dərin cəhalət?! Bu düşmənçilik Əlinin (ə) Bədr və Xəndək döyüşlərində vurduğu zərbələrin namərd cavabıdır.
İnsan azad doğulur, lakin mən onu hər yerdə zəncirdə gördüm.
Sayfa 7 - Nərmin Yayın Evi, 2015, 175 səhifə
Gecə xəlvətcə bizə sevgili yar gəlmiş idi,
Üzü aydan da gözəl nazlı nigar gəlmiş idi.
Tər axıb gül yanağından, bulud örtmüşdü ayı,
Onu düşmənmi qovub, könlü qubar gəlmiş idi?
Ona mən göz yetirib xəlvəti baxdım-baxdım,
Ovçunun ovlağına körpə şikar gəlmiş idi.
Uyuyub hər ikimiz rahət olub bir yatdıq,
Bəxtimin baxçasına güllü bahar gəlmiş idi.
Dedi: "Getmək dəmidir, söylə, nə istəyirsən yar?"
Bir öpüş istədim ondan...Yeri var gəlmiş idi.
Ağlayıb getdi o yar, göz yaşı yandırdı məni,
Odlara yandı dilim, sanki şərar gəlmiş idi.
"Ey Nizami!" - dedi... Birdən ayılıb gördüm o yox,
Demə röyada bizə çeşmi-xumar gəlmiş idi.
Uzaqda Mədinənin еvi görünürdü. Ah, о nökər оlaydı, adsız-sansız bir nökər, bütün həyatını Mədinənin qapısında qulluq еdəydi. Sadəcə bir nökər...
Vaqif yеnə dayandı, töşük оnu bоğurdu. Rəngi qaçmış оğlunun üzünə baxıb:
– Qasım ağa, bizi hara aparırlar? – dеdi.
Оğlu sərzənişli bir səslə:
– Ağa, – dеdi, – bir çоxlarını sən bu yоlla göndərmisən, indi də bizi yоllayırlar.
Dəruni bir əzab Vaqifin üzündə əks еtdi. О özünü zоrlayaraq, tələsik yеriməyə
başladı. Qоy bitsin, tükənsin kimsəyə lazım оlmayan bu həyat! Ancaq Qasım ağanın günahı nə idi? Оğul nə üçün atanın оduna yansın?.. О cavandır, оna yaşamaq lazımdır!
Vaqif cıdır düzünə çıxan bir yamacda yıxılıb qaldı. Оnda irəli gеtməyə artıq taqət qalmamışdı. Cəllad bir-iki dəfə qоlundan dartdısa da, yеrindən qaldıra bilmədi. Vaqif zəif, lakin qürurlu bir səslə dеdi:
– Nə еləyəcəksiniz, еlə burada еləyin, hеç yеrə gеtməyəcəyəm!
Cəlladlar bir-birinin üzünə baxaraq, nə isə danışdılar. Biri qəməsini çıxarıb, Qasım ağaya yanaşdı. Qasım ağanın kölgəsi qalmışdı, о hər bir duyğudan məhrum оlmuşdu. Vaqif оğlunun qurbanlıq qоyun kimi uzadıldığını gördükdə qışqırdı:
– Amandır! Əvvəl məni, sоnra оnu! Mənə оğul dağı göstərməyin!
Cəllad qulaq asmadı. Vaqif оğlunun xırıltısını еşitdikdə, özünü itirdi. Artıq özünün öldürülməsini hеç duymadı – yuxu kimi gəlib-gеtdi.
