görsel şölenDin
Görsel olarak çok etkileyici. Öyle ki çevremde kitap okumayan insanların ilgisini bu görsel ziyafet ile çekmiş durumda. Bazı başlıklarda detaylı fakat çoğunda kısıtlı bilgiler yer almakta. Özet olarak geçen mitler ve efsaneler genel olarak doyurucu olsa bile ilginizi çektiği takdirde bu başlıklara farklı kaynaklardan ulaşmanız gerekiyor. Fakat her okuyucunun çok ilgilisi dışında bu yola başvuracağını sanmıyorum o yüzden genel okuyucu kitlesi için yeterli geleceğini düşünüyorum.
Rüyalar ve MitlerEdebiyat Psikoloji
"Hepimiz rüya görürüz. Onları anlamayız ama yine de uyurken sanki böyle bir şey olmuyormuş gibi davranırız. Ama uyanık halimizin mantıklı ve hedefe yönelik düşünce tarzıyla karşılaştıracak olursak, rüyalarda bazı garip yönlerin bulunduğunu fark ederiz. (Fromm, 2014; 17)
Rüyaları böyle anlamlandırmaya başlıyor Fromm. Şimdiki zamanlarda herkes öğrencisi Jung'ın tarafını tutsa da Freud'un öğrencisi o; rüyaları da onun yöntemlerinin bir devamı olarak değerlendirmeyi seçmiş. Hayatımızın hatırı sayılır bir kısmını bu hâlde yaşadığımız, bedenimiz yarı kapasitede çalıştığı için bir "yarı ölüm"e benzetilen savunmasız uykularımızda bile zihnimizin çalışmayı bırakmadığını, bize bir şeyler anlatmaya gayret ettiğini anlattığı için seçtim yukarıdaki alıntıyı. Uyaran maddeler alsak bile çevremize karşı bu denli bir kayıtsızlık sergileyemeyeceğimiz; toplumsal normların her türlüsünden, her şekilde azade olduğumuz uykularımızda gördüğümüz o abes rüyalarda bile, bazen etimizle kemiğimizle hissettiklerimizin "aslında gerçekleşmediğini" hissedebildiğimizi vurguluyor bu cümleleriyle.
Rüyalar ve onların yorumlarıyla ilgili, insanlık tarihi kadar geriye giden binlerce açıklama bulmak mevcut. Şüphesiz ki kolektif hafızamızda onların ne kadar imkânsız ve saçma görünürlerse görünsünler, işin sonunda bizi semboller aracılığıyla gerçekçi bir zemine bağladıklarını biliyoruz. Bize imkânsız ve saçma gelmeleri ise onların dilini, tarihin bir kesitinde unutmamız anlamına geliyor. En azından Fromm, "Rüyalar, Masallar, Mitler"de bu düşüncenin üzerinde duruyor.
Öğrenmemiz gereken bir yabancı dil varsa bu da rüyaların sembolik dilidir, diyor. Sözde bilimlere beyhude bir alan tanımadan yahut fazlaca maneviyata batmadan, belki günlerce beyninizi meşgul eden bazı rüyalarınızın size neler anlattığını
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Tertemiz.
Birbirinden güzel üç menkıbe ve hikayeleştirilmeleri yerli yerindeydi. Savaş,merhamet,öfke,benlik arayışı,dini mitler.. 80 sayfada tam tadında bırakılmış.Zweig'ın okudugum ilk kitabı olmasını tercih ederdim.
İncelemeFelsefe
Yeni Atlantis katıldığım felsefe derslerinde ütopya niteliğinde tavsiye edilen kitaplardan biriydi. Ütopyalara her zaman meraklıyımdır zaten. Hayaller aracılığıyla gerçek dünyanın vahşiliğini, ahlaksızlığını, hırçınlığını, kalabalıklar arasındaki yalnızlığı unutmak için bir kaçış yoludur ütopyalar. Tabii okur arada gerçekten böyle bir dünyanın var olabileceği imkanını da sorgular.
Yeni Atlantis diğer ütopyalardan farklı duruyor. Her insan karakteri nasıl farklıysa elimdeki eserin de kendine has bir karakteri var. Onu zahir eden yazarın kişiliğini, yaşadığı dönemin özelliklerini kalbimize iliştiriveriyor. Öncelikle bu nadide eserin ismi ile başlayalım. Kitabın yazıldığı dönem Amerika’nın keşfinin yeni filizlendiği dönemlere tekabül ediyor. Kitapta bu ülkeye özel bir yer veren yazar çok eski zamanlarda ülkenin adının Büyük Atlantis olduğunu belirtiyor. Bilinmeyen bir yerin keşfi olan Amerika (büyük Atlantis) ile daha önce hiç keşfedilmemiş ve tüm özellikleriyle muhteşem bir cazibesi olan Yeni Atlantis adını verdiği ada ülkesi ile bir analoji yapmakta, benzerlik kurmakta olduğunu görüyorum. Fakat yeni Atlantis diğerine nazaran yenilikler, güzellikler ve özgün nitelikler taşımaktadır. Yazarın o dönemde gözlemlediği her türlü eksiklik ve yanlışlığı bir başkaldırı olarak yarattığı bu kadim topraklar hem insanıyla hem doğasıyla hayranlık uyandırıyor. Yalnız söylediğim gibi yazarın ruhu, fikirleri, duyguları esere ilmek ilmek işlenmiş vaziyette olduğundan onun hayatında büyük önemi olan Hristiyanlık dini bu ülkenin yegane değeri oluyor. Yazarımız bunun üzerine mitler, efsaneler anlatmaktan ve din adamlarını bu toprakların yetkin kimseleri haline getirmekten çekinmiyor. Mamafih körelmiş dini duygular topyekün onu sarmıyor; sorgulamak, merak etmek ve özellikle bilimsel
Kitabı okurken dünya mitolojisi içerisinde yer alan mitler ile ilgili kisa bilgiler daha detayli incelemelerin yolunu açarken benzer mitolojik özellikler ayrica araştırma yapmanın kapılarını açma konusunda yardımcı oluyor. Kitap çok akıcı ve bunun yanında merak uyandırıcı bir dil ile yazılmış hiç bitmesin dilediğim bir eser oldu.
Psikolojik Bir Tahlilİnceleme
Öncelikli olarak söylemem gereken, kitabın bana vaat ettiğinden çok daha farklı bir yolculuk sunduğu. Yani eğer arka kapağı okursanız, size vaat ettiklerinden çıkarımınız sanki mitolojik, psikolojik gerilimin hakim olduğu, polisiye tadında bir serüven olabilir, ama açıkçası pek öyle değil. Gerçi yorumlardan birinde "Suç ve Ceza" ya atıfta bulunduğu için, belki büyük bir ipucunu kaçırmış olabilirim.
(spoiler alert)
Kitap ilk 200-250 sayfada size çok daha farklı bir anlatı sunuyor. Baş karakterin aslında baş karakter gibi değil de, gözlemci gibi olduğu bir süreç. Hatta bu o kadar derinleşiyor ki bir süre boyunca bu baş karakterin kimin neyiymiş ne değilmiş hiç düşündürtmüyor bile. Yine de bunun kötü bir şey olduğunu düşünerek yazmıyorum bunu. Özellikle ilk ağızdan anlatım ile yazılmış romanlarda, bu şekilde anlatıcıyı bir gözlemci gibi tutup, tüm ilgiyi başka karakterlerde toplamak çok zorken, yazar bunu enfes bir şekilde başarıyor.
Julian'ın derslerinin ise favorilerim olduğunu söylemeliyim. Kitaptaki belki de tek keşkem, bu derslerin anlatımının az yer kaplaması. Her bir satırın altını çizmemek için zor tuttuğum, yepyeni perspektifler sunan bölümlerdi ve özellikle benim kitaba dair beklentilerimin de bu yönde olduğu için de oldukça keyif aldım. Bence kitabın bu kısımları da olmasa, mitolojik bir yanı olduğunu pek söylemek mümkün değil. Evet bazı alıntılar mevcut, yunanca veya latince bazı mitler, bir ayinle ufak bir noktada temas edecek kadar bağlantısı olan bir cinayet mevcut, fakat bu kitabı mitolojik bir anlatı kılıyor mu, bence hayır.
Yine de kitabın beklentilerimin tersi olmasına rağmen, çok güzel bir psikolojik tahlil ve dostoyevskivari bir anlatısı olması beni inanılmaz mutlu etti. Marquez'in "Kırmızı Pazartesi"si, Dostoyevski'nin "Suç ve Ceza"sı gibi bir