Melike
@mlk_64
82 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Acı bir deneydi bu, ama dersimi aldım. Anladım ki ben öbür insanlardan farklıydım. Onların akıl erdiremeyecekleri kadar anormal olduğumu ve başımdan geçenleri anlatmakta direnirsem bunun, öbür insanlarla aramdaki ilişkilerde anlaşmazlıktan başka bir şey yaratmayacağını anladım, sustum.
Reklam
Kitleler pasifleştikçe iktidar kendinden eminleşmiştir.
Bir zamanlar korkularından Atatürkçü görünen yobazlar, şimdi Atatürk'ü aşağılıyor, ona karşı olduklarını açık açık söylüyorum sen susuyorsun. Beklemesini bilen sinsi gericiler, asker okullarına, Harp Okuluna da İmam-Hatip çıkışlıları sokabilmek ve günün birinde İmam-Hatiplilere İslami ve askeri darbe yaptırmak için yasaları zorluyorlar ve sen yine sesini çıkarmıyorsun ! Tarihimiz de gericilik yolunda atılmış hiçbir adım, bir parmak bile geriye alınamamıştır. Nereye götürüldüğümüz çok açık, çok belli. Başka daha nasıl anlatmalı ? Sana aptal olduğunu söylerken, bu sözüm duyduğum derin ve büyük acının çığlığıydı. Namık Kemal'in ağzıyla sana sesleniyorum: Ey yareli şîr-i Jiyan. Uyan, uyan bu hâb-i gafletten/ 23 Mayıs 1993
Bakıyorum da insanları kazanmak için en iyi çare onların sevdiklerini sever görünmek, doğru dediklerine doğru demek, kusurlarını övmek, her yaptıklarını alkışlamak. Yaranacak mısın, aşırı gitmekten hiç korkma. Yalan söylediğin istediği kadar belli olsun, suratından aksın, en zeki insanlar bile kanıveriyorlar dalkavukluğa.
El radyosunu taşıyan çocuk birdenbire onlara dönerek şöyle dedi: "Ama eskisinden daha fazla harçlık alıyorum." "Elbette," diye konuştu Franco, "bizden kurtulmak için harçlık veriyorlar. Artık bizi sevmiyorlar. Ama kendilerini de sevmiyorlar. Hatta hiçbir şeyi sevmiyorlar. Bence işin doğrusu bu." "Bu doğru değil !" diye hırsla bağırdı yabancı çocuk. "Annem ve babam beni çok severler. Vakitleri olmuyorsa ne yapsınlar. Bu iş böyle ! Çok pahalı olduğu halde bana bu radyoyu bile aldılar. Bu beni çok sevdiklerinin bir ispatı değil mi ? Herkes susuyordu...
