Ezilmiş bir gül hüznü var yüreğimde. Saatlerce dayak yemiş bir sanığın çözülmesi içindeyim. Ürperiyorum..
Bir at kestanesi durmadan yaprak döküyor yalnızlığın sokaklarında, örtüyor ömrümün ilk yazını.
İçimde bir çocuk; yalın ayak koşuyor yaşlılığa doğru, binlerce kez yenilmiş umut ölülerini çiğneyerek.
Şükrü Erbaş
Selâm olsun bizden güzel dünyaya;
Bahçelerde hâlâ güller açar mı?
Selâm olsun sonsuz güneşe, aya;
Işıklar, gölgeler suda oynar mı?
……
Hasretiz bir kanat şakırtısına
Mavi gökte kuşlar yine uçar mı?
Uzak, çok uzağız şimdi ışıktan,
Çocuk sesinden, gül ve sarmaşıktan,
Dönmeyen gemiler olduk açıktan..
Adımızı soran, arayan var mı?
Ahmet Hamdi Tanpınar