Suna DOĞAN ÇELİK
@mnsndgn
Resim Öğretmeni/ İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Resim Anasanat Dalı/ Anadolu Üniversitesi Sosyoloji/ Görsel İletişim Tasarımı
Kendimi dünyada yapayalnız mı hissediyorum? Hayır. Onların sandığı ya da hayal ettiği şekilde değil, ben kendimi dünyada her zaman yalnız hissetmişimdir. Bu benim fabrika ayarım.
Önceden masum ve saf olduğundan değil, ama en azından içindeki bir kısım şeyler -en kötü niyetli, güvensiz kısımlar- o zaman uykudaydı. Şimdi uyandılar. Hasar büyüyor, içinde dallanıp budaklanıyor.
Büyük Sinema’daki konserde Zeki MÜREN, o dönemde Türk seyircisinin alışık olmadığı bir yenilik getirerek bir iki giysi değiştirmişti. Gözlüklü, kibar giyimli genç bir adamdı. O gün koltukta oturup Zeki MÜREN’ i dinleyen küçük çocuğa biri gelip, “Bak evladım, sen büyüyüp besteci olacaksın. Günün birinde “Belalım,” “Leylim Ley” diye şarkılar besteleyeceksin. Sahnede ki Zeki MÜREN bu şarkıları okuyacak, plak yapacak. Sonra da seninle tanışmak isteteyecek, “deseydi, herhalde korkar ve bu kaçık benden ne istiyor diye babanneme iyice sokulur, onun koruması altına girerdim. Zeki MÜREN şarkılarımı albümüne kaydettikten sonra Hilton’ da neyle ilgili olduğunu unuttuğum bir davette tanıştık. O eski, ince, gözlüklü genç gitmiş, yerine, son yıllarda hepimizin belleğine yerleşen kilolu, süsüne düşkün Zeki MÜREN gelmişti. Bana aşırı kibar kelimelerle bin bir iltifatta bulundu. Böyle şarkılar yazılmasının ne kadar önemli olduğunu, artık iyi şarkı bulamadıklarını anlattı. Beni eski bestekarlarla karşılaştırarak onurlandırdı.
