gerçek şu ki yeryüzünde biz insanlar dışında bir kötülük kaynağı yok. ama her bir insan kötülük kaynağını kendisi, kendi ailesi, nesli, milleti, devleti ve biraz daha ileri gidersek ırkı, dini, ideolojisi... dışında, yani bir başkasında görüyor. ve hayat kötülüklerle sürüp gidiyor. nihayet, embriyoların hayatı protesto etmesine kadar geldik. dur! ileri yol yok! daha ilerde mutasyon ve yozlaşma var! giderek bu tehlike daha da korkunç oluyor. teknolojik gücümüz arttıkça hatalarımız, günahlarımız da müthiş derecede artıyor.