Soyumu boyumu babamdan aldım,
Yaşamdaki ağırbaşlı tavrımı da;
Neşeli yaradılışım ise anamdan,
Bir de masal anlatma sevdam.
Büyük babam en güzel kızları büyülerdi,
Bazen o ruh canlanır bende de;
Büyük anam altın ve mücevher biriktirirdi,
Bazen o tutku ele geçirir beni de.
Böyle unsurlar iç içe geçmiştir işte
Her bir bireyin kendisinde.
Peki nedir öyleyse bende, ya da bana ait olan,
Özgün diye adlandırılabilecek olan?
Goethe
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Neyi kurtarır insan
sarsıldığında yeryüzü?
Ne mücevher ne de para
Dışarı fırlar
Elinde
boş bir kuş kafesi
kuş çoktan ölmüş
Kafestir kurtarılan
Henüz sarsılmıyor yeryüzü
yalnızca
ilk hayvanlar
kaçışmaya başlamış
Yanılgı olabilir
İçinde oturduğum ev sağlam
Depreme dayanıklı
Evet.
Doğru
Ölü bir kuş gördüm
bugün yolda
Temkinli olmakta
yarar var
Boş bir kafes alacağım
kendime
Elime alacağım
birşey olursa
Sorunların ortaya çıkabileceğini, intikam planımı tehlikeye atabilecek veya yol boyunca işleri zorlaştırabilecek bir şeylerin olabileceğini zaten bekliyordum. Tüm bunlann sürekli zihnimi işgal eden, mücevher gibi gözleri olan bir kadın formatında
gelmesini beklemiyordum.
Güzel bir kumaş veya mücevher karşısında bir kadın gözünde tutuşan parıltı ile Michel-Ange'in Carrara mermer ocaklarında fırlattığı feryadın aşağı yukarı aynı ilahi kaynaktan gelen ikiz iştihaların ifadesi olduğunu kim inkâr eder?