İnsanoğlunun kendini mutsuzluktan daha fazla adadığı pek az şey vardır. Eğer kötücül bir tanrı salt acı çekelim diye bizi yeryüzüne yerleştirmiş olsaydı, görevimizi bu kadar büyük bir çoşkuyla yerine getirdiğimiz için kendimizi kutlayabilirdik. Umutsuz olmamız için pek çok neden var:Bedenlerimizin kırılganlığı,aşkın kaypaklığı,toplumsal yaşamın sahtelikleri,dostluklarda verilen ödünler,kişiyi yavaş yavaş öldüren alışkanlıklar. İnsanlara musallat olan bu belalar dikkate alındığında doğal olarak şunu varsayabiliriz: Bizler hiçbir şeye, kendi yokoluş anımıza baktığımız kadar kesin gözüyle bakmayacağız.