Oncelikle yazarımız kitabı çok anlaşılır bir uslubla yazmış. Zaten biz gazzede yaşananları, oradaki kardeşlerimizin iman ve teslimiyetli duruşunun farkında olup onlara imrenen insanlarız. Onların bu halini tekrar tekrar hatırladık ve kendimizin de ne kadar çaresiz, acınacak halde olduğunu fark ettik. Ama beni yazarın en çok şu üslubu etkiledi; her bir bölümü ya da olayı diyeyim bari şiir yahut bir sözle sonlandırması insanın yüreğine saha da dokunuyor. Sanki o söz ya da şiir bunun için yazılmış gibiydi. Tek kelime ile harika bir romandı..