Murattgenstein
@murattgenstein
Savunulacak bir şeyim yok. Yaşayışımla övünecek halde değilim, param da yok. Özgürüm. O da beni boğuyor. İşte yıllar var ki, bir hiç uğruna özgürüm.
Hiçbir şey olmasa bile, okumak için şüphesiz ki; yaşamaya değer.
İktisat ve Sosyoloji mezunu
Master
İstanbul
istanbul, 19 Mart 1990
1645 okur puanıTemmuz 2017 tarihinde katıldı
Endişeli ebeveynler bana sık sık çocukların gaddarlığı televizyondan öğrenip öğrenmediğini soruyor. Benim görüşüme göre, bastırılmış bir öfke barındırmayan bir çocuk, acımasız ve sadist TV programlarına ilgi göstermeyecektir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Peki bir ebeveyn ne yapmalı? Bütün bunlar, çocuklarınıza asla şaplak atmamanız gerektiği anlamına mı geliyor? Jant kapakları çalarak büyümelerini istemezsiniz; ama aynı zamanda onların disiplinsiz büyümelerini de istemezsiniz. Bir çocuğu duygusal izler bırakmadan cezalandırmanın bir yolu var mıdır? Çocuklar fiziksel cezaya karşı o kadar hassasdırılar ki, bileklerine vurulacak en ufak bir fiske dahi travmatik bir "istismar" teşkil edecek ve çocuğun ya suçlu ya da umutsuzca nevrotik bir şekilde yetişmesini mi sağlayacaktır? Eğer ölümcül bir suçluluk duygusu hissetmeksizin bunu yapacak olsanız, bir çocuğu döverek disipline etmek mümkün müdür?
Bir anne çocuğunu nasıl incittiğini hissedebilseydi, bir zamanlar kendisinin nasıl yaralandığını keşfedebilir ve böylece tekrar etme dürtüsünden kurtulabilirdi. Ancak eğitim ve din, kendisine yapılanları hissetmesini men eder.
Kendi acısını ciddiye almamak, hafife almak, hatta onunla alay etmek kültürümüzün adabından kabul edilir. Bu tutuma erdem bile denir ve birçok insan kendi kaderlerine ve her şeyden önce kendi çocukluklarına karşı duyarsızlıklarından gurur duyar.
Sevgiyi hiç tanımamış, dünyaya geldiklerinde soğukluk, duyarsızlık, kayıtsızlık ve körlükle karşılaşan, tüm çocukluğunu ve gençliğini bu atmosferde geçirmiş olan anne ve babalar sevgiyi çocuklarına bahşedemezler çünkü onların gerçekten de sevginin ne olduğu ve ne olabileceği hakkında en ufak bir fikirleri yoktur.