Bu kadar hayal kırıklığı bir karakter daha görmemiştimDuygu ve Düşünce
33 yıl önce askere gitmemek için kendi ülkesinden kaçan ve vatandaşlık almadan yıllarca düşman ülkede yaşayan ve kendi ülkesine mektup yazan Mendel karakola götürülür
Teğmen: Bir yabancı olarak durumunu neden hemen yetkililere bildirmedin
Mendel : Neden durup dururken ihbar edeyim
Binbaşı : Duyuruları da mı okumadın
Mendel : Hayır
Binbaşı : Peki gazeteleri de okumuyordun
Mendel : Hayır (ama ona yürüyen ansiklopedi derlerdi ne kadar ironi)
Demek ki sadece okumak yetmiyormuş sadece okuyarak da insan aydınlanmıyormuş. Mendel! Sahaf Mendel! Dünyanın kitaplarını yalayıp yutmuş Mendel tam bir aptal cahil imiş. Müthiş hayal kırıklığı, kitap okuyacak diye içinde bulundukları savaşa rağmen bir gazete sayfası okumaktan aciz..okumayı sadece kitaptan ibaret sanan okuyan aptal cahil!!!!
Naçizane fikirler…Duygu ve Düşünce
Bence insanın içindeki duyguların ilerleyişine göre kitapların şifa ve yol göstericiliği oluyor. Benim için bu kitap tam manası ile bunu hissettiğim bir dönemde gözlerini açtı. Ruhumun Ah’larında kaybolmuşken ahdetme duygusunu iliklerime kadar hissederken sadece bir yalnızlık hissinin tomurcuklanması değil aynı zamanda hislerin yalnızlığında olmadığımı ve beni ‘bu kuyuda sen gibi hissedenler de var’ düşüncesini içimde var etmiş bir kitap. Tamamen bitirmedim çünkü duygumun en keskin yerinde ve zamanında bölümleri okumam gerekiyor. Ya da öyle hissediyorum…. En içimden çıkmayan dizeler “ Ah’lar ağacığım,gibisi fazla. Başka bir şey istemem artık beyazlaşan üç-beş tel saçıma, Hesabımı tam vermekten başka”. Belkide ben ruhumdaki acının saçlarımda meydana getirdiği kar tanelerinin en güzel yansıtılması, yasımın en iyi tercümesi olduğu için sevdim bilmiyorum. Tek bildiğim şey duygularıma tercüman mükemmel bir şiir kitabı olduğu.
Keşke daha uzun yaşasaydı diyorum bir kaç gecedir ve Didem Madak okuyarak kendimi buldum dedirtti bu kitap . Bazı yazarlar ömür boyu yaşamalıydı diye düşünüyorum. Ama hislerinin kuvvetliliği bu kısa ömrün bir yansıması da olduğunu düşünüyorum. Yattığı yer nur olsun.Gönlü acı ile yoğrulan insanların dili olan elmas insanın bu kitabı bize bıraktığı için müthiş şükran duyarak incelememi bitiyorum. Umarım yardımcı olur sizlere . İyi okumalar
Didem Madak 
Ah'lar Ağacı
Bilim kurgu denince, akla kuşkusuz bu türün altın çağının üç büyük ismi gelir: Asimov, Clarke, Heinlein (Sıralamam da bu şekilde olurdu). Bu dönem kabaca 1938-46 arasını kapsar. Bir on yıl sonra,
10/10
2026 83. kitabı
#GiovanniPapini’den #KaçanAyna ile merhaba. Okuduğum bu müthiş kitaba dair ne söylenmişse, ne söyleniyorsa ve ne söylenecekse eksik kalır gibi geliyor bana. Methiyenin ucunu kaçırma hakkım varsa bunu
İnsanı En İnsan Gibi Anlatan Kitap
Az önce bir filmin yazısını yazdım ve dedim ki “benim favori yazarım yok”. Tabii burası blog değil insanlar buraya kitapla ilgili yazı okumaya geliyor günlük gibi buraya yazmayacağım ama o yazıyı
Üzdü bizi Bedia
Bazı kitaplarda spoiler vermemek gerçekten zor
Aile terbiyesi ile büyümüş, babası ve abisinin göz bebeği Bedia.
Babasının müziğe ve çalgı aletlerine olan ilgisi küçük yaşta Bedia’nın da özellikle udu sevmesinde çok etkili oluyor. Birçok çalgı aletine yeteneği ve ilgisi olan Bedia’nın sonunda tek aşkı ud oluyor. Belli bir yaşa geldikten sonra da artık evlilik yoluna girmek zorunda kalan Bedia için, babasının kaybıyla birlikte artık gerçek hayat ve zorluklar başlıyor.
Yaşadığı onca hadiseden sonra uduna sarılmayı bırakmayıp tek başına, dimdik ayakta duruyor.
Eserde yer yer çalgı aletleriyle alakalı tarihçeye yer veren eserimiz zaman zaman bizi meraka sokuyor. Bir kadının kendi ayakları üstünde durabilmesi için birkaç yolun göründüğü, Bedia’nın en güzel yolu seçtiği bu hikayede, en yakın sırdaşı, dostu, abisinden sonra udu oluyor. Müthiş bir direniş ve ayakta kalma öyküsünü sunan bu kitabı gerçekten bu kadar güzel ve hüzünlü beklemiyordum. Okumayanlar daha fazla zaman kaybetmesin.
