Nevrotik semptomlar olarak adlandırılanların ortaya çıkmasına, gerçek ya da hayali, yenilgi korkusu neden olur. Yaşam ve alışkanlık kişiyi görünüşte bir uyum içinde beraberinde sürükler, ama aslında mutlak bir küçük düşme korkusu onu yaşamdan ayırmıştır ve o durmaya ya da kaçmaya çalışmaktadır.
Onlara göre Yakup Aleyhisselâm'ın Yusuf ve Bünyamin'e yönelik aşırı sevgisi tartışmasız bir gerçektir.
Oysa "sevgi" kalple alakalıdır, bir duygu durumudur ve dışarıdan bakan biri tarafından kesin olarak ölçülmesi mümkün değildir. İnsan ancak kendi kalbinden emin olabilir. Bir başkasının sevgisini mutlak şekilde yorumlamak çoğu zaman yalnızca bir vehimdir. İşte kardeşlerin bu derece kesin konuşması, içlerine düşen şeytani telkinin bir göstergesidir. Şeytan insana vehmi kesin bilgi gibi sunar. Zanna dayalı kanaatleri, apaçık gerçek" gibi gösterir. Yusuf un kardeşleri de tam olarak bu psikolojik tuzağa düşmüşlerdir.
.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İnsanın Nefsi ve Tuğyan TehlikesiAlıntı
İnsanoğlu, sahip olduğu güzellik, mal, bilgi veya makam ile kendini "yeterli" görmeye başladığı an, büyük bir imtihanın içine düşer. Allah’ın bir lütuf olarak verdiği o nimetler, artık gerçek amacından saparak kişiyi azdıran birer nikmete dönüşür.
Unutmamalıyız ki; nefis, sadece sahip olmakla yetinmez, her alanda mutlak otorite kurmak ister. İşte insanın bu arzusu ile mutlak otorite sahibi olan Rabbimizin "Rab" ismi karşı karşıya gelir.
Friedrich NietzscheFelsefe
Metafizik dünya.— Doğrudur, metafizik bir dünya var olabilir; onun mutlak olasılığıyla (Möglichkeit) kolay kolay rekabet edilemez. Biz tüm şeyleri insan kafası aracılığıyla görürüz ve bu kafayı koparamayız; yine de, kafa gerçekten koparıldığında, dünyanın hangi kısmının hâlâ var olacağı sorusu cevaplanmamış olarak duruyor. Bu tümüyle bilimsel bir sorundur ve insanlar için hiç de gerçek bir kaygı değildir; fakat bugüne kadar metafizik varsayımları insanlar için değerli, korkunç, zevk verici kılan, böylesi varsayımları doğuran şey, tutku, hata ve kendini aldatmadır; tüm bilgi yöntemlerinin en iyisi değil, en kötüsü bize onlara inanmayı öğretmiştir. Bu yöntemlerin mevcut tüm dinlerin ve metafiziğin temeli olduklarını ortaya çıkardığımızda, onları çürüttük. Diğer olasılık hâlâ var olmaya devam ediyor, ama mutluluğun, kurtuluşun ve yaşamın böyle bir olasılığın örümcekli yivlerinden fışkırması şöyle dursun, bu olasılık hakkında bir şey yapmaya başlayamayız bile. Çünkü biz metafizik dünya hakkında onun ötekiliği, bizim için erişilmez ve kavranılmaz olan ötekiliği dışında hiçbir şey iddia edemeyiz; o negatif niteliklere sahip bir şey olacaktır. Böyle bir dünyanın varlığı mümkün olan en iyi şekilde kanıtlansa bile, onun hakkındaki her türlü bilgi şüphesiz ki hâlâ tüm bilgilerin en önemsizi olacaktır: Fırtına tehlikesiyle karşı karşıya olan denizci için suyun kimyasal bileşimine dair bilginin arz ettiği önemden bile daha önemsiz...
Yaaaaaaaaaa Cardan'ım benimmAlıntı
Bir asker bileğimi tuttu. Sonra Cardan’ın sesi duyuldu.
“Ona dokunmayın.”
Bunu korkunç bir sessizlik izledi. Bana bir hüküm vermesini bekledim. Ne emrederse yapılacaktı. Mutlak güç onundu. Karşı koyacak kuvvetim kalmamıştı.
“Ne demek istiyorsunuz?” dedi Randalin. “O…”
“O benim karım,” dedi Cardan, sesi kalabalığın arasında yayıldı. “Elfhame’in gerçek Yüce Kraliçesi. Üstelik sürgünde falan değil.”
Ve Marksizmde mutlak, nihai bir gerçek yoktur. Gerçek izafidir, hareket halindedir ve geçicidir.
