Neden mutlu aşk yoktur diye mırıldanıp durdum ki bütün gece, mutlu etmeyecekse aşk neden var? Neden bütün gece onun soluğunun buğusunu izledim, kadehinin çın sesini bekledim, sigaramın dumanı sigarasının dumanına karışsın diye çakmağına uzandığı ânı gözledim?
Özetle, yaşadığımız anlara odaklanarak, o anı derinleştirerek, başkalarıyla paylaşarak, şükrederek veya sıradan bir şeyi sıra dışı yaparak, şalteri kapatıp boş zamanları bir mutluluk yatırımı olarak görerek, pozitif duygularımızın derinliğini artırabiliriz.
Ama kendisine özenle elbise diktirilen çocukların kaçı ileride büyüdüklerinde o anı, o provaları, annelerinin ona sunduğu o mutluluk anlarını hatırlıyorlardı ki?