Kafes, film adıyla Bird Box.1000Kitap
Dünyaya neye benzediği, nasıl geldikleri bilinmeyen varlıklar geliyor ve gözleri açık olan kişileri kendi içine hapsedip bu kişilerin beyninin bulanıklaşması(benliklerini kaybedip)ile intihar etmelerine sebebiyet veriyor bu yüzden herkes göz bağı ile gözlerini korumak zorunda kalıyor. Peki ya göz bağı takmayıp bu varlıkları görebilenler olursa...
Kitaptan uyarlandığını bilmeden filmini izlemiştim ve tek kelimeyle çok iyiydi. Aynı şekilde kitabı da çok beğendim. Özellikle ana karakter Malorie'nin duyguları çok net hissettiriliyor.
Josh Malerman 
Kafes
Josh Malerman Kafes
Yoşuku aslında hepimizin bildiği şekliyle, gerçekleşmemiş olsa bile olmuş kabul ederek sevinç ve şükran duygularıyla karşılamasına dayanan bir Japon düşünce ve niyet pratiğidir. Bir nevi gelecekte olmasını istediğimiz bir olayın enerjisini bugünden yaşamak, onu gerçekleşmiş gibi hissedip kutlamak ve bunun için minnettarlık duymak üzerine kurulu bir Japon manifestasyon felsefesidir.
Japon düşünme sanatını her zaman çok sevmişimdir. Bu yaklaşımlar, olumlu düşünmeyi güçlendirmeye, motivasyonu artırmaya, kaygıları azaltmaya ve kişinin hedeflerine daha net odaklanmasına yardımcı olabiliyor. Aynı zamanda özgüveni ve umut duygusunu destekleyerek insanın hayallerini yalnızca zihninde canlandırmakla kalmayıp onları gerçekleştirmek için daha istekli ve kararlı adımlar atmasına katkı sağlayabilir diye düşünüyorum.
Kitap tam da bu anlamda bir güzergah sunuyor okuyucusuna. Özellikle günümüz dünyasında teknolojinin de ilerlemesi ile birlikte her şeyin daha hızlı olmasını istiyoruz ama gerçekleşmediğinde mutsuz oluyoruz. İşte Yoşuku buraya devreye giriyor. Hayatın peşinden sürekli koşmaktansa, anın içindeki güzelliklerin tadını çıkarmanın altını çiziyor. Şuanda olan huzuru ve neşeyi bulabilmek bu anlamda önemli oluyor.
“Manifestleme çiçektir ve bu çiçeğin açması için sağlam köklere ihtiyacınız vardır. Öyleyse, önce ağacınınıza sağlıklı kökler nasıl salınır onu öğrenmelisiniz.”
꧁༺ 𝐒𝐞𝐝𝐚 𝐋𝐞𝐧𝐚 ☆𝐓ı𝐥𝐬ı𝐦 𝐯𝐞 𝐒𝐢𝐬 ༻꧂
Selamlar... bugün sizlere çok severek okuduğum bir fantastik serinin ilk kitabı paylaşımı ile geldim. Yazarın kalemiyle tanışma kitabım oldu. Akıcı ve kolay anlaşılır dili, içine çeken kurgusu ve bunun yanında ilgi çekici karakterleri ile su gibi akıp gitti. İlk kitap olması sebebiyle evreni ve karakterleri iyice tanıdığımız bir okuma oldu. Birde sessizce slowburn ilerleyen bir aşkımız var.
Kim ne derse desin daha kollarına düştüğü an bence kalbine de düşmüş bir kızılı vardı As Valor Jarlan ın !
Haydi sizleri merakta bırakmadan hemen kısaca konusuna geçelim.
Larina mutlu bir ailede yaşıyordu. Babasının ölümünün ardından şifacı olan annesinin geçinmek için bir miktar ücret talep etmesi tüm dostlarını düşman etmiş bu olay en sonunda onları cadı ilan etmelerine kadar varmıştı. Ateşlere atılan Larina kulağında annesinin son sözleri ile kendini kaybettiğinde, bambaşka bir evrende simsiyah gözleri olan ve huş ağacı kokan bir adamın kollarında buldu. Bulduğu gibi de kendini kaybetti çünkü yoğun işkence ve yanıkları vardı.
As Valor Jarlan, yıllar önce kaybetiği krallığını geri kazanmak ve üzerindeki lanetten kurtulmak için mücadele ediyordu. Vurulmak üzereyken üzerine düşen bu kız ile hayatı yine kurtulmuştu. Lanetli prens ne kadar korkunç olsada ilk andan itibaren bu sessiz kızılı iyileştirmek için herşeyi yaptı. Ama gözlerinde ona dair hep daha fazlası vardı. Artık Larina ve As için hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı..
Evren çok güzel,ben özellikle aralarındaki sırlara rağmen o çekimi net hissettim.
Sonra Meliv in Larina yı koruması çok güzeldi. Ayrıca su atının kendine Larina yı seçmesi bence ayrı bir gizemin kapısı oldu.
Hele de Larina nın bu kadar sabredip, annesinin konuşmama sözünü tutmuşken As Valor Jarlan ı kurtaracağını düşünerek
İlk bakışta klasik bir bilim kurgu romanı gibi görünse de; Zaman yolculuğu, geleceğe müdahale etme ve insanlığın kaderini değiştirme gibi tanıdık temalarla başlıyor. Ama kitap ilerledikçe konu sadece “zamanda yolculuk mümkün mü?” sorusundan ibaret kalmayıp asıl mesele şu noktaya geliyor: İnsanlık için en iyi gelecek gerçekten kontrol edilerek mi oluşturulabilir?
Hikâyenin merkezinde farklı yüzyıllara müdahale ederek insanlık tarihini şekillendirmeye çalışan “Sonsuzluk” adı verilen bir organizasyon var. Bu organizasyonun amacı savaşları, büyük felaketleri, toplumsal çöküşleri ve acıları önlemek. İlk bakışta oldukça mantıklı ve iyi niyetli görünen bu sistemin altında ise ciddi bir ahlaki ikilem yatıyor. Çünkü bir felaketi önlemek için yapılan küçük bir değişiklik, milyonlarca insanın hayatını ve hatta henüz doğmamış insanların varlığını bile etkileyebilir.
Asimov burada okura oldukça düşündürücü bir soru yöneltmiş: Birkaç kişinin “daha iyi” olduğuna karar verdiği bir gelecek, gerçekten daha iyi olabilir mi?
Romanın başkahramanı Andrew Harlan, Sonsuzluk bünyesinde çalışan bir teknisyen. Görevi, zaman içinde yapılan değişiklikleri uygulamak ve tarihin akışını düzenlemek. Başlangıçta sisteme bağlı, görevine inanan ve kurallara sadık biri. Ancak zamanla hem yaptığı işin sonuçlarını hem de kendi duygularını sorgulamaya başlıyor. Özellikle Noys ile tanışması, olaylara bakışını tamamen değiştiriyor. Harlan’ın yaşadığı bu dönüşüm, romanın en etkileyici yanlarından biri. Çünkü romanın fikrini ve felsefi tartışmaları, bir karakterin yaşadığı iç çatışma üzerinden anlatmayı tercih etmiş.
Kitabın en dikkat çekici taraflarından biri de güvenlik ve özgürlük arasındaki dengeyi başarılı bir şekilde işlemesi. Sonsuzluk, insanlığı koruduğunu düşünüyor. Ancak bunu yaparken insanların risk
Yazardan okuduğum 6. kitap oldu 
Şişmanlayamayan Sumocu
Yazarın dili, betimleme gücü çok iyi ve olaylar arasındaki bağ da kuvvetli. Ve bu yazdığı seriden bir eser. Kısa, net ve anlaşılır bir kitap ama önceki okuduğum eserlerine nazaran daha sığ kaldı. Önceki eserleri yine kısaydı ama çok çarpıcıydı mesela 
Bayan Ming'in Hiç Olmayan On Çocuğu ve 
Mösyö İbrahim ve Kuran'ın Çiçekleri İkisi de çok iyi kitaplar ama bu eserinde bunu hissedemedim maalesef. Okunur mu, elbette. Bir kahve ile bir solukta bitecek bir kitap ve tatlı.
-
Herkese keyifli okumalar diliyorum.
Şişmanlayamayan Sumocu
Yazarın dili, betimleme gücü çok iyi ve olaylar arasındaki bağ da kuvvetli. Ve bu yazdığı seriden bir eser. Kısa, net ve anlaşılır bir kitap ama önceki okuduğum eserlerine nazaran daha sığ kaldı. Önceki eserleri yine kısaydı ama çok çarpıcıydı mesela Bayan Ming'in Hiç Olmayan On Çocuğu ve Mösyö İbrahim ve Kuran'ın Çiçekleri İkisi de çok iyi kitaplar ama bu eserinde bunu hissedemedim maalesef. Okunur mu, elbette. Bir kahve ile bir solukta bitecek bir kitap ve tatlı.
-
Herkese keyifli okumalar diliyorum.
Bu kitapla ilgili en zor şey “bitirmek” değil, bittikten sonra aynı kişi olarak kalmaya devam etmek.
Charlie Gordon’un hikâyesi ilk başta çok sade başlıyor: düşük IQ’ya sahip, öğrenmeye ve “normal” olmaya çalışan bir adam. Ama yapılan deneyle zekâsı hızla artınca, sadece zihni değil, hayatı, ilişkileri ve kendine bakışı da değişiyor. Asıl çarpıcı nokta şu: zekâ arttıkça mutluluk artmıyor, aksine yalnızlık da büyüyor.
Kitap boyunca Charlie’nin dili değiştikçe biz de onunla birlikte değişiyoruz. İlk sayfalarda basit ve hatalı yazılan raporlar, ilerledikçe akademik bir dile dönüşüyor. Bu bile tek başına insanı sarsıyor; çünkü zihinsel yükselişin geri dönüşü de var.
Beni en çok etkileyen şey, “insan olmanın” sadece akılla ilgili olmadığı fikri oldu. Charlie çok şey öğreniyor ama bazı duygulara yetişemiyor. İnsanları daha net görüyor ama bu kez de onlardan uzaklaşıyor. Ve en sonunda şu soru kalıyor: Daha zeki olmak gerçekten daha iyi bir hayat mı?
Kitap ilerledikçe bilim kurgu olmaktan çıkıp çok sert bir insanlık hikâyesine dönüşüyor. Özellikle son bölüm, insanın kırılganlığını ve unutulmanın ağırlığını direkt yüzüne çarpıyor.
Kısacası bu kitap, “aklı büyütmenin” her zaman “hayatı büyütmek” olmadığını anlatıyor. Okurken güzel hissettirmiyor ama uzun süre akıldan da çıkmıyor.
