Lafı Uzatmayan Öyküler
Ferit Edgü , 
Leş kitabında bizi süslü cümlelerle rahatlatmaya çalışmamış. Aksine, dildeki tüm fazlalıkları atıp geriye sadece insanın en yalın, en saklanamaz halini bırakmış. Yazarın bugüne kadar yazdığı tüm öyküleri bir araya getiren bu kitap, aslında onun edebiyat yolculuğunun tam bir özeti olmuş. Kitaptaki o küçücük öyküler bile insanın içindeki derin yalnızlığı ve çaresizliği çok net bir şekilde hissettiriyor. Uzun uzun anlatmak yerine bir iki kelimeyle zihnimizde koskoca bir boşluk açarak kendimizle baş başa kalmamızı istemiş sanki. Karamsar, sert ama bir o kadar da gerçekçi öyküler. Herkese göre olmadığı kesin. Fakat az sözle çok şey anlatmanın, derine inmenin ne demek olduğunu görmek isteyenler için tam bir başucu eseri. Elimde duran şey insanın kendi karanlığıyla ani bir yüzleşmesi.
Sözü uzatmak kusuru gizlemek içindir. Dürüst bir yüzleşme ancak tek bir nefeste gerçekleşir.
Ferit Edgü , Leş kitabında bizi süslü cümlelerle rahatlatmaya çalışmamış. Aksine, dildeki tüm fazlalıkları atıp geriye sadece insanın en yalın, en saklanamaz halini bırakmış. Yazarın bugüne kadar yazdığı tüm öyküleri bir araya getiren bu kitap, aslında onun edebiyat yolculuğunun tam bir özeti olmuş. Kitaptaki o küçücük öyküler bile insanın içindeki derin yalnızlığı ve çaresizliği çok net bir şekilde hissettiriyor. Uzun uzun anlatmak yerine bir iki kelimeyle zihnimizde koskoca bir boşluk açarak kendimizle baş başa kalmamızı istemiş sanki. Karamsar, sert ama bir o kadar da gerçekçi öyküler. Herkese göre olmadığı kesin. Fakat az sözle çok şey anlatmanın, derine inmenin ne demek olduğunu görmek isteyenler için tam bir başucu eseri. Elimde duran şey insanın kendi karanlığıyla ani bir yüzleşmesi.
Sözü uzatmak kusuru gizlemek içindir. Dürüst bir yüzleşme ancak tek bir nefeste gerçekleşir.
Ötanazi Okulu 3 bence serinin en ağır kitaplarından biriydi. Bu kitapta olaylar artık tamamen kontrolden çıkıyor ve karakterlerin psikolojik olarak ne kadar yıprandığı daha net hissediliyor. Sürekli bir ihanet ve güvensizlik havası olduğu için okurken insan rahatlayamıyor. En etkileyici yanı ise duygusal sahnelerin gerçekten boş hissettirmemesiydi; bazı bölümler bayağı insanın içine oturuyor.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
unchain utopia·304 syf.·
6/10
2026 19. kitabı
sınıfsal mücadelenin olmadığı bir ütopya:
komünist manifesto
karl marx'ın manifestosu siyaset felsefesinin ve devlet düzenini eleştiren başucu kitaplardan biridir yoğun olarak kapitalizm eleştirisi içeren bu kitap, sınır çizgilerimizin darlığını yüzümüze çarpıyor bu dar çizgilerimize tepki olarak da bir devrim fikri ortaya sunuyor
marx'ın yaklaşımında toplum iki sınıfta incelenir: proletarya yani işçi sınıfı emeği sömürülen, burjuvazi yani üretim araçlarını ve gücü elinde tutan hâkim sınıf
manifestonun temel fikri de bu sınıf eşitsizliğini yıkıp üretim araçlarını ortak kullanıma açarak kapitalist sistemin devredışı edilmesidir
ancak marx'ın bu görüşleri çerçevesinde gözden kaçırmış olabileceği noktalardan biri insanların sınır çizgilerine olan bağlılığıdır bu durum marx'ın sunduğu gibi sadece bilinçsel bir durum değil bana göre bazen düşünmek ve çabalamak istememe, kitle psikolojisi, kibir-hırs durumu...
en basitinden hangi toplum olursa olsun bir anarşist, marksizm ya da başka bir görüşün sloganlarını yaymaya, söküp atmaya çalışırsanız karşıt görüşler üzerinize toplanır, birbirinize girer ve düşman kesilirsiniz
ki burada anlatmak istediğim devrimci görüşlerin kelebek etkisi ile çalışmayıp domino taşı benzeri bir yapı ile çalışabilir hale gelmesi bir eksik taş tüm ahengi bozabilir o ahengi düzelttiğinde bile başka bir taş düşecek bu döngü sürekli hale gelecek bir noktada ahenksizliği gören tüm taşlar tek tek düzelmeyecek şekilde geri çekilip ortadan kaybolacak ki ahenk yakalanma olasılığında bile teknoloji buna izin vermeyecek sanal kapitalizm doğacak insanlık bir şekilde sömürünün etkisi altına döngüsel olarak
tekrar girecektir
bu yüzden eski dönemlerde de marx'ın teorileri avrupa devletlerinde devrimci etkiler gösterse de sunduğu düzen oluşturulamadı günümüzde de
Özellikle kadınların yaşadığı dünyayı yüzümüze vuran sürükleyici ve etkileyici bir çizgi romandı. Ana karakterimizi, kurguyu, çizimleri, her şeyi çok sevdim ancak fantastiğe kaçan kısımları anlamakta biraz zorlandığımı çünkü yeterince açıklama olmadığını düşünüyorum. Cilt 1 dediği için devamı olacağını ve devamında kafamda her şeyin çok daha net otururacağına eminim dkwmmsms. Sizi hem sarsacak hem de sürükleyecek bir çizgi roman arıyorsanız ve özellikle kadınların toplumda yaşadıklarını içeren bir kurgu isterseniz öneririmm.
Özgürlükİnsan ve Hayat
Mecburiyet, savaş döneminde bir insanın istemediği halde nasıl baskı altında kaldığını anlatıyor. Kendi doğrusu ile yapmak zorunda olduğu şey arasında sıkışıp kalıyor. Devletin ve savaşın insan üzerindeki etkisini net bir şekilde gösteren kısa ama etkileyici bir hikâdir.
Bu tarz eserleri okuyup bitirdiğimde her seferinde hayranlıkla ve sarsılmış olarak kapatıyorum kapaklarını. Hem bu kadar kayıtsız gibi görünen, güçlü ve duygusal bir karakter yaz hem bunu abartmadan yaklaşık 100 sayfada hallet. Hem kitap boyunca karakteri sevdir ve empati yaptır, sonunda beklenmeyem bir anda dehşeti yaşatıp sars... Nobel ödüllü olmaması tuhaf olurdu. Bir çırpıda bitecek, biterken sizi de bitirecek sarsıcı bir roman. Kısa ama etkili!
Aslında kayıtsız ve duygusuz gibi görünen ama son derece hassas kalpli bir karakteri yazar çok net bir şekilde anlatıyor. 'Her şeyi anlamak, hissetmek ölüm gibi bir şeydir.' Kitabı okurken hep bu cümle aklımdaydı. Çünkü Meursault da tam olarak böyle yaşadı. Kendi cümlelerimle anlatmaktansa aşağıya bıraktıklarım daha etkili olacaktır.
Karakterin ağzından:
" Ama herkesin bildiği gibi, hayat yaşamaya değmez. Aslında, doğal olarak başka kadınlar ve başka erkekler yaşamaya devam edeceklerine, üstelik bu binlerce yıl böyle sürüp gideceğime göre, ha otuz yaşında ölmüşsün ha yetmiş; bir önemi olmadığını biliyordum."
" Ben hiçbir şeyi olmayan bir adam gibi görünebilirdim. Ama kendimden emindim her şeyden emindim, onun olduğundan daha emindim; hayatımdan yaklaşmakta olan ölümden. Evet elimde bir tek bu vardı benim. Ama hiç değilse bu gerçekliğe tutunuyordum ve bu da beni ayakta tutuyordu. "
