Allah'ın rahmetinden istifade etmenin yolu, kesin ve net bir şekilde takvayı kuşanmaktır. Yapılması gerekenler bellidir, eylem planı bellidir. Artık vakit sahaya inme, imanın tecellisi ve elbisesi olan takva boyasıyla boyanma vaktidir. Artık vakit enstantaneler konuşmak, edebiyat yapmak, melankolik şeyler anlatmak değil, fiili aksiyon vaktidir.
Ne istiyorsun Lenù, böyleyim çünkü kızımı kaybettim ve belki yaşıyor, belki ölü ama artık bu iki olasılığa da tahammül edemiyorum, çünkü yaşıyorsa benden uzakta yaşıyor, olduğu yerde başına korkunç şeyler geliyor, ki bunları görüyorum, hem de net bir şekilde, her gün, her gece gözlerimin önündeymiş gibi görüyorum; öldüyse ben de öldüm, içim öldü, gerçek ölümden daha dayanılmaz bir ölüm bu, yani duyuları olmayan bir ölüm, oysa bu ölüm beni burada her gün her şeyi hissetmeye, her sabah uyanmaya, yıkanmaya, giyinmeye, yemeye ve içmeye, çalışmaya, bir şey anlamayan ya da anlamak istemeyen senle konuşmaya, baştan aşağı bakımlı, saçları kuaförde yapılı, kızları okulda başarılı olan, her şeyi her zaman mükemmel yapan, bu boktan yerin bile bozamadığı ama onlara daha iyi bile gelen –kızları kendilerine güvenli kılıyor, daha kibirli yapıyor, her şeyi almaya hakları olduğuna inandırıyor– senle olmaya mecbur ediyor ve bu beni eskisinden daha fazla kıskandırıyor, mutsuz ediyor; bu nedenle git, git ve beni rahat bırak, Tina hepinizden çok daha iyi olacaktı, oysa aldılar onu benden ve ben artık dayanamıyorum.
Sayfa 393
Reklam
Ama Naoko’nun yüzünün kafamın içinde böyle net bir şekilde belirmesi, zaman alıyordu. Ve aylar, yıllar geçtikçe bu süre giderek daha da uzuyordu. Acı bir şeydi bu, ama gerçekti. Başlangıçta beş saniye gerekiyordu bana, sonra on, sonra otuz ve sonunda da bir dakika. Hızla artıyordu bu süre, günbatımındaki bir gölge gibi. Herhalde çok geçmeden kendimi hepten karanlıkta bulacak, hiçbir şey göremeyecektim.
Sayfa 9
Narsisizm kendini sevmek değildir. Kendini seven özne, Başka’yla arasına kendi lehine işleyen negatif bir sınırlama getirir. Narsisist özne ise sınırlarını net bir şekilde belirleyemez. Böylece kendisiyle Başka arasındaki sınır bulanıklaşır. Dünya ona sadece kendi anıştırmalarının gölgesinde görünür. Başkayı başkalığı içinde tanıma ve bu başkalığı teslim etme becerisi yoktur.
Kendim için kimim ben? Hissettiğim şeylerden biriyim sadece. Yüreğim çaresizce, delik bir kova gibi boşalıyor. Düşünmek mi? Hissetmek mi? Net olarak tanımlanmış bir şey söz konusu olduğunda nasıl da yoruluruz her şeyden!
Reklam
Reklam