n e v r a
@nevratoptas
PhD | sociology of religion
330 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
1920 yılında Rus bir yazar olan Yevgeni İvanoviç Zamyatin tarafından kaleme alınan ve 
Cesur Yeni Dünya ile 
1984 kitaplarına ilham kaynağı olmuş distopik bir romandır. Kitap 1920 yılında kaleme alınmasına karşın, dönemin iktidarının baskı ve sansürüne maruz kaldığından eser, ülkesinde yayımlanmamıştır. İlk olarak 1923 yılında Çekçe basılmış ardından da 1924 yılında İngilizce çevirisi ile yayımlanabilmiştir. Anadilinde yayımlanması 1952'de, anavatanında yayımlanması ise ancak 1988 yılında mümkün olmuştur.
Zamyatin'in distopik dünyasında yeryüzünün son devrimi gerçekleşmiş ve İkiyüzyıl Savaşları sonucu totaliter bir yapıya sahip Tek Devlet kurulmuştur. İnsanların artık birer "Numara"ya dönüştüğü, camdan evler ile şeffaf bir yapılanmanın var olduğu, uyuma, uyanma, yemek yeme, yürüyüşe çıkma gibi günlük rutinlerin dahi belirli saatlerde ve toplu olarak gerçekleştiği ve mevcut olan bu düzenin Koruyucular tarafından denetlendiği yeni bir yapılanma... Bu yeni düzende, Tek Devlet'e yakışır bir şekilde, Numaralar'ın "her şeyi" olan ve onlar için en mükemmel düzeni kurmuş olan "Velinimet" adındaki tek yöneticileri bulunmaktadır. Hayatlarının her noktasında denetlenen, farkındalıklarını, hayal güçlerini ve ruhlarını kaybetmiş olan bir "yığın"ın ürpertici hikayesi ile karşı karşıyayız. Bu hikaye İntegral adı verilen camdan bir uzay aracını inşa etmekte olan başmühendis D-503'ün "mükemmel" hayatlarını ilkel toplumlara anlatmak için kaleme aldığı günlük kayıtlar aracılığıyla aktarılmıştır.
Bir yanıyla şaşırtan bir yanıyla ise asla şaşırtmayan finali ile kesinlikle okunmaya değer bir eser olduğunu düşünüyorum.
Cesur Yeni Dünya ile 1984 kitaplarına ilham kaynağı olmuş distopik bir romandır. Kitap 1920 yılında kaleme alınmasına karşın, dönemin iktidarının baskı ve sansürüne maruz kaldığından eser, ülkesinde yayımlanmamıştır. İlk olarak 1923 yılında Çekçe basılmış ardından da 1924 yılında İngilizce çevirisi ile yayımlanabilmiştir. Anadilinde yayımlanması 1952'de, anavatanında yayımlanması ise ancak 1988 yılında mümkün olmuştur.
Zamyatin'in distopik dünyasında yeryüzünün son devrimi gerçekleşmiş ve İkiyüzyıl Savaşları sonucu totaliter bir yapıya sahip Tek Devlet kurulmuştur. İnsanların artık birer "Numara"ya dönüştüğü, camdan evler ile şeffaf bir yapılanmanın var olduğu, uyuma, uyanma, yemek yeme, yürüyüşe çıkma gibi günlük rutinlerin dahi belirli saatlerde ve toplu olarak gerçekleştiği ve mevcut olan bu düzenin Koruyucular tarafından denetlendiği yeni bir yapılanma... Bu yeni düzende, Tek Devlet'e yakışır bir şekilde, Numaralar'ın "her şeyi" olan ve onlar için en mükemmel düzeni kurmuş olan "Velinimet" adındaki tek yöneticileri bulunmaktadır. Hayatlarının her noktasında denetlenen, farkındalıklarını, hayal güçlerini ve ruhlarını kaybetmiş olan bir "yığın"ın ürpertici hikayesi ile karşı karşıyayız. Bu hikaye İntegral adı verilen camdan bir uzay aracını inşa etmekte olan başmühendis D-503'ün "mükemmel" hayatlarını ilkel toplumlara anlatmak için kaleme aldığı günlük kayıtlar aracılığıyla aktarılmıştır.
Bir yanıyla şaşırtan bir yanıyla ise asla şaşırtmayan finali ile kesinlikle okunmaya değer bir eser olduğunu düşünüyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gereksiz derleme, israf ürünüEdebiyat & Roman
Kitabı ilk gördüğümde çok sevinmiştim, Jane Austen’in bazı eserlerinin belirli kısımlarına yer verilerek evlilik hakkındaki fikirlerinin ele alındığı bir kitap zannetmiştim. Keşke satın almadan önce kitabı daha fazla inceleseymişim. Kitap sadece Austen’in dört eserinin 15-20 sayfalık kısımlarını içeriyor. Çok üzülerek söylüyorum, tam anlamıyla bir israf ürünü. Kitaptaki tek üretim, yer verilen bölümlerin temasına uygun birer başlık vermek olmuş. Gereksiz bir derleme…
Kitabı okumayı eğlenceli hale getirmek için okuduğum her bölüm sonrası uyarlanmış olan dizi/filmleri izledim. Bu sayede Austen’in filmlerini tekrar izleme niyetimi gerçekleştirmiş oldum. Bu şekilde verdiğim paranın boşa gitmediğine dair kendimi avutmaya çalıştım (:
"Hayat küçük bir alanda daireler çizerek yaşlanana ve elinde hiçbir şey kalmayana kadar yüzmekten mi ibaret, yoksa dünyada başka bir şekilde yaşamak mümkün mü, bilmek istiyorum." Küçük kara balığın hikayesi bu sorgulama ile başlıyor. Monotonluğu sorgulayan bu başlangıç bana 
Martı Jonathan Livingston kitabını hatırlattı.
Küçük kara balık hayatın kendi küçük dünyasından ibaret olmadığına dair inancı üzerine bir arayış içerisine girmek istiyor. Fakat çevresi tabi ki de onun bu sorgulayıcı tavrını eleştiriyor. Hatta eleştirinin de ötesinde onu öldürmek istiyor. Bizler için de durum böyle değil midir? İnsanlar sorgula(n)maktan pek hoşlanmazlar. Konfor alanlarının dışına çıkmaz istemezler. Mevcut gündelik bilgileriyle birbirlerinden pek farkı olmayan sıradan hayatlarını yaşayıp öylece ölmek isterler. Hayata gönderiliş gayelerinden, yaratılmış, var olan onca güzellikten bi haber geçirirler ömürlerini.
Küçük kara balığın bu arayışında karşısına, tahmin edileceği üzere, onu eleştiren, onun bu girişimini gereksiz bulan, onun göstermiş olduğu bu cesareti gösteremeyen çeşitli canlılar çıkmıştır. Buna karşın, sayıları az da olsa, ona yardımcı olan canlılarla da karşılaşmıştır. Karşılaştığı tüm engellere rağmen de kararından vazgeçmemiş ve mücadelesini tamamlamıştır.
"Şimdi artık ölüm korkutmuyor beni, ama yaşadıkça onu arayacak değilim. Ölümle karşı karşıya gelince, ki bu sık sık oluyor, kaçınılmaz bir gerçekle yüz yüze gelmiş olacağım. Önemli olan bu değil. Önemli olan benim yaşamamın ya da ölümümün başkaları üzerinde bırakacağı etkidir..." Bu söylemlerinden de anlaşılacağı üzere küçük kara balık yolculuğu boyunca yaşadıklarından dersler çıkarmış ve tecrübe kazanmıştır. Hayatta edinmek istediği gayeye ulaşmıştır. Tam da söylediği gibi yaşamı, bu bir masal da olsa, başka bir balığın üzerinde
Martı Jonathan Livingston kitabını hatırlattı.
Küçük kara balık hayatın kendi küçük dünyasından ibaret olmadığına dair inancı üzerine bir arayış içerisine girmek istiyor. Fakat çevresi tabi ki de onun bu sorgulayıcı tavrını eleştiriyor. Hatta eleştirinin de ötesinde onu öldürmek istiyor. Bizler için de durum böyle değil midir? İnsanlar sorgula(n)maktan pek hoşlanmazlar. Konfor alanlarının dışına çıkmaz istemezler. Mevcut gündelik bilgileriyle birbirlerinden pek farkı olmayan sıradan hayatlarını yaşayıp öylece ölmek isterler. Hayata gönderiliş gayelerinden, yaratılmış, var olan onca güzellikten bi haber geçirirler ömürlerini.
Küçük kara balığın bu arayışında karşısına, tahmin edileceği üzere, onu eleştiren, onun bu girişimini gereksiz bulan, onun göstermiş olduğu bu cesareti gösteremeyen çeşitli canlılar çıkmıştır. Buna karşın, sayıları az da olsa, ona yardımcı olan canlılarla da karşılaşmıştır. Karşılaştığı tüm engellere rağmen de kararından vazgeçmemiş ve mücadelesini tamamlamıştır.
"Şimdi artık ölüm korkutmuyor beni, ama yaşadıkça onu arayacak değilim. Ölümle karşı karşıya gelince, ki bu sık sık oluyor, kaçınılmaz bir gerçekle yüz yüze gelmiş olacağım. Önemli olan bu değil. Önemli olan benim yaşamamın ya da ölümümün başkaları üzerinde bırakacağı etkidir..." Bu söylemlerinden de anlaşılacağı üzere küçük kara balık yolculuğu boyunca yaşadıklarından dersler çıkarmış ve tecrübe kazanmıştır. Hayatta edinmek istediği gayeye ulaşmıştır. Tam da söylediği gibi yaşamı, bu bir masal da olsa, başka bir balığın üzerinde
Sefiller, Victor Hugo’nun sürgün dönemlerinde kaleme aldığı tarihi bir romandır. Yazımı yaklaşık 17 yıl sürmüş ve 1862 yılında okuyucuya sunulan bu eser 19. Yüzyılın en büyük eserlerinden biri olarak kabul görmüştür.
Eserde birbirinden faklı sefil hayatların yollarının birbirleri ile nasıl kesiştiğini ve nasıl sonuçlandığını görüyoruz. Toplum tarafından kürek mahkûmu etiketi ile muamele gören Jean Valjean’ın yaptığı bir hırsızlık sonrası gördüğü muamele sonucu hayat gayesi değişmektedir. Jean Valjean piskopos ile yaşadığı hırsızlık olayının ardından hayatı boyunca namuslu ve dürüst bir insan olamaya adamıştır kendini. Kimliğini bir kenara bırakıp Monsenyör Madeleine olarak hayatını devam ettirirken de adeta geçmişteki günahlarını telafi etmeye çalışırcasına bir çaba içerisindedir. Mahkumluğu sırasında körelmiş olan tüm iyi duygularını bu yeni kimliği ile ortaya çıkarma fırsatı bulmuştur. Bu süreçte Fantine ile tanışmış ve onun kızı olan Cossette’i sefil hayatından kurtarmayı amaç edinmiştir. Jean Valjean Cossette ile olan ilişkisinde de karşılıksız olarak sevmeyi ve sevilmeyi tatmıştır. Jean Valjean onca kötü yaşanmışlığın ardından yalnız sürdürdüğü yaşamı Cossette ile son bulmuş ve bir aileye sahip olmak duygusunu tadabilmiştir. Jean Valjean piskoposa verdiği söze hayatının son anına kadar sadık kalmış ve bunun karşılığını da kızı gibi sevdiği Cossette’in sefil bir hayattan kurtularak sevdiği adam ile mutlu bir hayat sürmesi olarak almıştır ve huzur içinde bu hayata veda etmiştir.
Eserse ayrıca sefaletin ya da sefil olma korkusunun insanları acımasız bir yaratığa dönüştürdüğüne de Fantine’in kızını emanet ettiği ailenin yaptıklarıyla görmüş oluyoruz. Bu ailenin yaptıklarıyla Jean Valjean’ın aksine tamamen erdemsiz bir hayata tanıklık ediyor ve bu kötü eylemlerin ne
Sosyal bilim kısmı ağırlıkta olan bir roman.
Kitap esasında sosyoloji notları içermekte. Bu nedenle sosyoloji birinci sınıf öğrencileri için tavsiye edilebilir.
Kitabın ilk kısımları "Sosyoloji Bilimine Giriş" olarak adlandırılabilir. Ardından sosyolojiye dair temel kavramlar ile devam edilmiş, sosyolojik birçok konuya ve sosyolojinin alt dallarına yer verilmiş. Bu bakımdan içerik olarak zengin diyebilirim. Tüm bunlar da sosyoloji okumaya başlayan Nilüfer'in okul, aile ve sosyal hayatı üzerinden anlatılmış. Kurgu kısmı pek sürükleyici olmamakla birlikte kısa fakat "sosyoloji ders notları" faydalı olabilecek nitelikte.
