İnsan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ve hiçbir şey olmaz. Bekleyip durur insan. Hiçbir şey olmaz. İnsan bekler, bekler, bekler şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür. Hiçbir şey olmaz. İnsan yalnız kalır. Yalnız. Yalnız.
“Öldü, hepsi bu. Neden öldüğünün önemi yok. Bir insanın neden öldüğünü sormak saçmadır. Neden öldüğü zamanla unutulur, yalnızca tek bir sözcük kalır geriye; öldü.”