Pavlos, sevgiden doymayan başarıların hiçbirinin anlamlı olmadığını söyleyerek sevgiyi yüceltir ve insanlık oyununun son perdesinde üç karakterin hayatta kalacağını söyler: “İnanç, umut ve sevgi. Ama en önemlisi sevgidir.”
“Doğum öncesi dönem, bireyin yaşamını sonraki yaşam serüveninde de sağlıklı bir şekilde devam ettirebilmesi için önemli bir süreçtir. Bununla birlikte aileler için de önemli değişiklikler beraberinde gelmektedir. Bu nedenle anne-babanın gebeliğe hazırlıklı ve istekli olması önemlidir.”
“İnsan, üretmeden tüketen tek yaratıktır. Süt vermez, yumurta yumurtlamaz, sabanı çekecek gücü yoktur, tavşan yakalayacak kadar hızlı koşamaz. Gene de, tüm hayvanların efendisidir. Hayvanları çalıştırır, karşılığında onlara açlıktan ölmeyecekleri kadar yiyecek verir, geri kalanını kendine ayırır.”
Izdırabın verdiği intibah zamanlarında, kendi kendini aldatmak, başkalarını kandırmak kadar basit değildir ve insan kendi içindeki adaletten ürkmeye başlar.