Nevra Küçükçelebioğlu
@nthecatofulthar
Okuduğum kitaplardan alıntılar paylaşıyorum.
23 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Jack London'ın okuyucuyu eserin karakterlerinden biriymiş ya da ana karakterin yanı başında, tüm adımlarına şahit olurmuş gibi hissettiren güçlü bir betimlemesi var. Her seferinde hikayelerini bir solukta okurken buluyorum kendimi. 
Deniz Kurdu, kasvetli bir maceraya sürüklenen Van Weyden'ın sıra dışı hikayesini okurken benim ölümsüzlük ve yaşamın değerine dair çok kez düşünmeme sebep oldu. İnsan yalnızca devinmek için savaşabilir miydi?
Romanda denizciliğe dair terim ve teknik detaylar bana bunaltıcı gelmedi. 
Martin Eden sayesinde uzaktan aşina olduğum o denizcilik öykülerine yavaş yavaş adım atmış, Hayalet'in o kaotik tayfasının bir parçasıymış gibi hissettim. 
Jack London beni her seferinde yeniden büyülüyor. Çoğu zaman yaşanmışlıklarını barındıran hikayelerinde akıntıya kapılmış gibi hissediyorum.
Wolf Larsen ile geçen diyaloglar için bile bu romanın okunması gerektiğini düşünüyorum. Karşılıklı konuşmaların hayat ve insan olmaya dair sorular yönelten çekici bir yanı var.
Deniz Kurdu, kasvetli bir maceraya sürüklenen Van Weyden'ın sıra dışı hikayesini okurken benim ölümsüzlük ve yaşamın değerine dair çok kez düşünmeme sebep oldu. İnsan yalnızca devinmek için savaşabilir miydi?
Romanda denizciliğe dair terim ve teknik detaylar bana bunaltıcı gelmedi. Martin Eden sayesinde uzaktan aşina olduğum o denizcilik öykülerine yavaş yavaş adım atmış, Hayalet'in o kaotik tayfasının bir parçasıymış gibi hissettim. Jack London beni her seferinde yeniden büyülüyor. Çoğu zaman yaşanmışlıklarını barındıran hikayelerinde akıntıya kapılmış gibi hissediyorum.
Wolf Larsen ile geçen diyaloglar için bile bu romanın okunması gerektiğini düşünüyorum. Karşılıklı konuşmaların hayat ve insan olmaya dair sorular yönelten çekici bir yanı var.
"Hump, tohum eken çiftçinin meselini bilir misin? Hatırlarsan, tohumların bazısı fazla toprağın bulunmadığı taşlık yerlere düşmüş ve hemen boy vermişler, çünkü toprakları yeterince derin değilmiş. Ve güneş tepedeyken de kavrulmuşlar ve kökleri olmadığı için de kuruyup gitmişler. Ve kimi tohumlar da dikenlerin arasına düşmüş ve dikenler boy verip onları boğmuş."
"Pekala?" dedim.
"Pekala mı?" diye sordu, biraz huysuzca. "Hiç de ala değil. Ben o tohumlardan birisiydim."
"Kendimi içinde bulduğum bu durum nedir? Bu yaşama sevinci? Yaşama bu övgü? Adına pekala esin diyebileceğim bu duygu? Bu, insanın hiçbir hazım sorunu yaşamadığı, karnının tok sırtının pek olduğu ve her şeyin yolunda gittiği zamanlarda hissettiği türden bir şey. Bu, yaşamanın rüşveti, kanın şampanyası, mayanın taşması ki kimini kutsal düşüncelere daldırır ve kimilerini de göremedikleri halde Tanrı'yı gördürür ya da yarattırır. Hepsi bu, yaşamın sarhoşluğu, mayanın kıpırdayıp ilerlemesi, yaşamın insanı canlı olduğunun bilinciyle çıldırtan çağıltısı."