İşte onun için hayatımızın bütün eylemleri bu sor
mihenk taşında denenmelidir. Başlıca gündür o, bütün öteki günleri yargılayan gündür. Bütün geçmiş yılların hesabı o gün verilmeli, der eskilerden biri. Ben de çalışmalarımın meyvesini denemeyi ölüme bırakıyorum.
O zaman görürüz düşüncelerimin ağzımdan mı,
yüreğimden mi çıktığını...
"Göğüs kafesinde boşukla yaşayan o kadınım artık, bütün emareler silinse bile o boşluk dolmayacak çünkü pusulamı kaybettim."
Uykumu kaçıran o bembeyaz sürünün içindeki siyah koyun muydu, yoksa onun çitten atlamayı reddetmesi mi?
Toplumsal tabakalaşma, hayatın yükünü çekenlerle tadını çıkaranlar arasındaki fark olduğu gibi kalacaksa, bir devrime kalkışmanın faydası ne? Yerine gelecek olan da o kadar bozuk çıkacaksa, yerleşik bozuk düzeni değiştirmek niye? Lokmanın büyüğünü daima hileci kapacak, kurnaz kazanacak, açıkgöz yolunu bulacaksa, ilk insanın en ilkel yaşamak haklarını isteyenler kodese atılıp da, korku ve dehşet, iki dev tabut gibi şehirlerde gezecekse, biz tehlikeli ve ahmak hayal düşkünleri değil miyiz? Gelmiş geçmiş bütün devrimciler, çoktan ihanete uğramış değiller mi?
Felsefem şuydu: Ayakkabılar sizi en az yedi santim daha uzun göstermiyorsa onları giymenin manası yoktu. O zaman çorapla gezerdiniz daha iyiydi.
