Bir sahabî, şüpheli bir insana rastlıyor. Rastladığı adam, onu müslüman selâmı ile
selâmlıyor.
Sahabî buna rağmen adamı öldürüyor.
İnen âyet meali:
— Sizi Müslümanca selamlayana mümin değilsin demeyin!
Sahabî Allah Resulünün huzurunda:
— Niçin öldürdün?
• Kalbinde küfür vardı.
— Yarıp baktın mı?
• Baksaydım bir et parçasından başka ne görürdüm?
— Mademki lisana inanmazsın, kalbden de anlamazsın; halin nice olsun?
Sahabî yere düştü:
• Ey Allah'ın Resulü; beni affetmesi için Allah'a yalvar!
— Allah seni affetmesin!
Sahabî huzurdan ağlayarak çıktı ve bir hafta içinde kahrından öldü. Gömdüler. Toprak cesedi dışarıya attı.
Yine gömdüler. Yine ceset dışarıda...
Arz ettiler ve cevabını aldılar:
— Toprak ondan daha kötülerini kabul eder. Fakat bu olanlar, Allah'ın size öğüdüdür.
"Tam o anda koca bir of çekmek istedi içindeki her derdi tek seferde dışarı atacak olan bir of, şifalı bir of.. Nasıl da yorulmustu insanlardan, kendisinden, kafasından, geriye kalan her şey ve hiçbir şeyden.'