Matematiğin kısa tarihi/ mickael launay
Matematiği en temelden başlayarak cebir ve rakamların bulunması gibi konular, ilk küp içine atılan jetonların üzerine resmedilenlerin koyun sayıları olduğu ve buradan yola çıkarak daha sonra da mısırın Nil nehrindeki taşkınlarda çizilen figürlerin yazı ve rakamın ortaya çıkmasını anlatan bir eser. Daha sonraları Hindistan’daki bilginlerin sıfır rakamını bulmaları ve bunu Müslüman bilginlerinden el harezmi tarafından 0-9 kadar rakamlar olarak sıralanması ve bunun arapçadan Avrupa’ya çeviriler yoluyla aktarımı sonrası Yunan filozof ve bilginlerin ( arşimet, öklit, tales gibi) çalışmalarından bahsedilmektedir. Matematik hakkında çok temele inerek nereden ve nasıl oluştuğunu açıklamakta olan bir eser olarak gördüm ve beğendim. Tavsiye ederim…
M.Ö. 300'ler ve sıcak Akdeniz öğleden sonrası
Puan vermedi·138 syf.··
Beğendi
·2025 13. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 29 Nisan 2025 10:53
Bir matematik kitabı, tanımlarının genel resmi yansıtmadaki başarısı, teoremlerinin kullanışlılığı ve kanıtlarının doğruluğu ile değerlendirilir, derler. Bu bakımdan Öklit'in Elementler eseri, oldukça başarılı ve ilham verici bir kitap doğrusu. Bizim bugün cebirsel semboller ve tekniklerlerle, reel sayısı bilgisini de kullanarak kolayca görüp kanıtlayabildiğimiz bağıntıları, Öklit'in kullandığı tekniklerle keşfedilebilmesi ve hatta kanıtlanabilmesi ne etlileyici! İnsanda derin bir hayranlık uyandırıyor doğrusu. (Etkilenmek)
Okuduğum şeylerin bir kısmı aklımda kalmasa da, bazı kısımları akademik bulup yorulsam da bu kitabı okuma serüvenimin oldukça ilham verici olduğunu itiraf etmeliyim. Matematikle ilgili okuduğum tüm metinlerde ortak bir duyguyu yaşarken buluyorum kendimi. Bugünün modern teknolojisinin mucizelerini mümkün kılan matematik, aslında insanın, içinde yaşadığı bu dünyayı anlama ve anlamlandırma çabasının bir yansıması olarak ortaya çıkmış gibi hissettiriyor. Dışarıda, gökte, kainatta beni cezbeden, büyüleyen, temaşa ettiğim ne varsa ilmek ilmek matematikle işlenmiş. Bana şu cümleyi hatırlatıyor:
" Belli ki Tanrı, evreni belli yasalara göre yaratmayı ve geliştirmeyi tercih etmiş. " (Stephen Hawking-Zamanın Kısa Tarihi)
Göğü yükseltti ve ölçüyü koydu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
SPOİLER İÇERİR
YAZIM HATALARI FAZLA OLABİLİR MARUZ GÖRÜN
Bu incelemede daha çok Victor karakterine odaklanacağım ve onun neden bir yaşam yaratmak istediğini inceleyeceğim. İlk defa inceleme yapmaktayım ve normal hayatta zaten fazla kitap okuyan biri değilim o yüzden yanlışlarımı maruz görün. Ayrıca karışık ve eksik bir inceleme olabilir. Her neyse, incelemeye başlayalım.
Victor Cenevreli bir ailenin en büyük çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Ki bu karakter aşırı zeki bir karakter. Niye böyle dediğimi soranlar için kitapta Victor kendi ağzıyla yaşamın sırrına eriştiğini söylüyor ve tamamen kendi çabalarıyla yaptığı 2 metre civarında bir bedene hayat veriyor. Nedenini bilmediğim bir sebepten insanlar bunu bedene yıldırım çarptırması sonucu gerçekleştiğini söylüyor ama ben kitapta böyle bir ibareye rastlamadım. Ki bu yıldırım olayı ayrı bir olay orayada değineceğim. Şimdilik biz bu karakterin kişisel gelişimine odaklanıp nasıl olurda yaşam verme gibi çılgınca bir şeyi elde etmek istediğini anlamaya çalışalım. Babasıyla Thonon yakınlarındaki kaplıcaları gezmeye giden
Victor, çocukluğundan beri doğanın sırlarına meraklı bir çocuktu. Kendisi de zaten bu merakını çok kez dile vuruyor. Mesela örnek bir cümle:
"Yeryüzü benim için çözmek istediğim bir sır gibiydi. Anımsayabildiğim ilk duyguların arasında merak, doğanın gizil kanunlarını öğrenmek için yapılan azimli araştırmalar ve öğrendikçe duyulan, kendinden geçercesine bir mutluluk vardır."
Victor'ın kaderini belirleyen olay o 13 yaşındayken gerçekleşti. Babasıyla Thonon'un yakınlarındaki kaplıcaları gezmeye giden Victor sert hava koşulları yüzünden bir gün Otelde kalmak zorunda kalır. Bu otel'in koridorlarında kaderini değiştiren bir kitap bulur, bu kitap Alman Hezârfen Agrippa'nın "De Occulta Philosophia" yani "Gizli
Frankenstein ya da Modern PrometheusMary Shelley · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202021,8bin okunma
Puan vermedi·96 syf.·
2024 248. kitabı
"Ben 
Albert Einstein
14 Mart 1879’da Almanya’nın Ulm kasabasında doğdum..
Babam küçük bir elektrokimya fabrikasının sahibiydi ancak pek başarılı bir iş adamı sayılmazdı.
Annem Paulin’in dünyası müzikti, yetenekli bir piyanistti..
Özellikle Beethoven'in piyano parçalarını nefis çalardı ve annemi dinlemek çocukken en büyük zevkimdi..
Ailem Musevî kökenliydi ama dinsel bağnazlıktan uzak, açık görüşlü, kültürel etkinliklerle dolu zengin bir yaşam içindeydik. Ne var ki, iyi bir aileye sahip şanslı bir çocuk olmama rağmen benim için çok telaşlanıyorlardı..
Neden dersiniz? Pek arkadaşlarımla oynamazdım, sessiz, içe kapanık bir yapım vardı ve 5 yaşına gelmeme rağmen henüz doğru düzgün konuşamıyordum. Annem ve babam kaygılanarak beni doktora götürmüşlerdi. Ancak sonradan dilim açıldı ve normal konuşmaya başladım.
Çocukluğumda yaşadığım iki önemli olayı unutamam. Biri, beş yaşımda iken amcamın armağanı olan manyetik pusulada bulduğum gizem!
Bende büyük bir merak uyandırmıştı. Diğeri de; on iki yaşımda iken tanıştığım Öklit geometrisi!
İlkokula başladıktan sonra, okuldaki sıkı disiplinden ve ezberci anlayıştan rahatsız olmaya başlamıştım.
. Okul ile aram iyi olmamasına rağmen özellikle amcam Jacop’un desteği ile derslerimde oldukça iyiydim ve yüksek notlar alıyordum. Birinci sınıfı atladım ve çoğu dönem hep sınıf birincisi oldum.
Annem beni keman derslerine başlattığında 6 yaşındaydım. Kız kardeşim Maja’yı ise piyano derslerine göndermişti. 14 yaşına kadar derslere devam ettim..
Mozart’ın sonatlarını çok beğeniyordum ve sırf onları çalabilmek için günlerce çalışarak tekniğimi geliştirdim.
Okulda Latince ve matematik derslerinden en yüksek notları alıyordum. Lise ilkokuldan çok daha sıkı bir disipline sahipti. Otoriter öğretmenler ile sürekli çatışıyordum..
Öğretmek yerine
Albert Einstein
14 Mart 1879’da Almanya’nın Ulm kasabasında doğdum..
Babam küçük bir elektrokimya fabrikasının sahibiydi ancak pek başarılı bir iş adamı sayılmazdı.
Annem Paulin’in dünyası müzikti, yetenekli bir piyanistti..
Özellikle Beethoven'in piyano parçalarını nefis çalardı ve annemi dinlemek çocukken en büyük zevkimdi..
Ailem Musevî kökenliydi ama dinsel bağnazlıktan uzak, açık görüşlü, kültürel etkinliklerle dolu zengin bir yaşam içindeydik. Ne var ki, iyi bir aileye sahip şanslı bir çocuk olmama rağmen benim için çok telaşlanıyorlardı..
Neden dersiniz? Pek arkadaşlarımla oynamazdım, sessiz, içe kapanık bir yapım vardı ve 5 yaşına gelmeme rağmen henüz doğru düzgün konuşamıyordum. Annem ve babam kaygılanarak beni doktora götürmüşlerdi. Ancak sonradan dilim açıldı ve normal konuşmaya başladım.
Çocukluğumda yaşadığım iki önemli olayı unutamam. Biri, beş yaşımda iken amcamın armağanı olan manyetik pusulada bulduğum gizem!
Bende büyük bir merak uyandırmıştı. Diğeri de; on iki yaşımda iken tanıştığım Öklit geometrisi!
İlkokula başladıktan sonra, okuldaki sıkı disiplinden ve ezberci anlayıştan rahatsız olmaya başlamıştım.
. Okul ile aram iyi olmamasına rağmen özellikle amcam Jacop’un desteği ile derslerimde oldukça iyiydim ve yüksek notlar alıyordum. Birinci sınıfı atladım ve çoğu dönem hep sınıf birincisi oldum.
Annem beni keman derslerine başlattığında 6 yaşındaydım. Kız kardeşim Maja’yı ise piyano derslerine göndermişti. 14 yaşına kadar derslere devam ettim..
Mozart’ın sonatlarını çok beğeniyordum ve sırf onları çalabilmek için günlerce çalışarak tekniğimi geliştirdim.
Okulda Latince ve matematik derslerinden en yüksek notları alıyordum. Lise ilkokuldan çok daha sıkı bir disipline sahipti. Otoriter öğretmenler ile sürekli çatışıyordum..
Öğretmek yerine
Ey "Logos"! Bu bir ideyi elimizden kaçırmak değildir de nedir?Felsefe
GEOMETRİNİN KÖKENİ ( 
Jacques Derrida'nın 1962 ÖNSÖZÜYLE) - 
Edmund Husserl - 1936/1939
Eğer bi önsözün kendisi, ağır "Fenomenoloji" içeren kısa da olsa iddialı bir metnin "Yapı-Söküm" gibi çok daha iddialı bir yaklaşımla açımlamasıysa; 200 sayfalık bir kitabın ilk 168 sayfasını tabi ki çok tehlikeli bir şekilde doldurur. Adeta bir mayın tarlasında yürüyormuş gibi ağır ağır kelimeler arasında dikkatlice gezinirken bu okuma her an- en ufak bir dikkatsizlikte atlanılan tek bir sözcük, dipnot rakamıyla hatta yazarın kendi kullandığı anlamdan başka bir anlamda bir sözcüğü alıvermekle bile - sizi hiçliğe sürükleyebilir. Öyle ki değil bir cümlenin, paragrafın falan başı, sayfalar öncesine dönmek gerekebilir. Seksenlerde video oyunlarına haşır neşir olanlar bilir, tek bir hata da saatlerce sürmüş bir ilerleme hiç olur ve oyuna en başına olmasa da o seviyenin en başına dönüverirdiniz. Fakat burada Derrida'nın ustalığı işte; felsefenin, dışarıdaki tüm bu işlemcili alet edevattan başka insanın kafasının içerisinde de devasa bir işlemcisi olduğunu hatırlatması olayını sırf kalemiyle sağlayabilmesi...
Ali Nesin'in Matematik köyü özgün kitaplarından; eğitim eksikliğinden dolayı disiplinlerarası yabancılaşma temalı 
''Matematik Belası'' Üzerine'de de bu eserden bahsediliyor şöyle ki meşhur post-yapısalcı filozof Derrida'nın bile ilk magnum eserinde geometriye değinmiş olması edebiyatla fenin birlikteliğinin ne kadar önemli olduğunu gösteriyor. Halbuki post-yapısallık gibi yeni bir akımın "çağın vebası yabancılaşmanın ürünüdür" şeklindeki ön-yargısı, akımın kendisinden de yaygın maalesef. 
Henri Bergson'un sanatsal sezgiciliğini bir yana koyarsak dilde kültürlerdeki gelenekten dolayı oluşan tortullaşmalar diyalektik metot içeren ampirik ilimlerle giderilebilirler. Matematiğin özellikle görselliğinden dolayı fenomenolojik
Jacques Derrida'nın 1962 ÖNSÖZÜYLE) - Edmund Husserl - 1936/1939
Eğer bi önsözün kendisi, ağır "Fenomenoloji" içeren kısa da olsa iddialı bir metnin "Yapı-Söküm" gibi çok daha iddialı bir yaklaşımla açımlamasıysa; 200 sayfalık bir kitabın ilk 168 sayfasını tabi ki çok tehlikeli bir şekilde doldurur. Adeta bir mayın tarlasında yürüyormuş gibi ağır ağır kelimeler arasında dikkatlice gezinirken bu okuma her an- en ufak bir dikkatsizlikte atlanılan tek bir sözcük, dipnot rakamıyla hatta yazarın kendi kullandığı anlamdan başka bir anlamda bir sözcüğü alıvermekle bile - sizi hiçliğe sürükleyebilir. Öyle ki değil bir cümlenin, paragrafın falan başı, sayfalar öncesine dönmek gerekebilir. Seksenlerde video oyunlarına haşır neşir olanlar bilir, tek bir hata da saatlerce sürmüş bir ilerleme hiç olur ve oyuna en başına olmasa da o seviyenin en başına dönüverirdiniz. Fakat burada Derrida'nın ustalığı işte; felsefenin, dışarıdaki tüm bu işlemcili alet edevattan başka insanın kafasının içerisinde de devasa bir işlemcisi olduğunu hatırlatması olayını sırf kalemiyle sağlayabilmesi...
Ali Nesin'in Matematik köyü özgün kitaplarından; eğitim eksikliğinden dolayı disiplinlerarası yabancılaşma temalı ''Matematik Belası'' Üzerine'de de bu eserden bahsediliyor şöyle ki meşhur post-yapısalcı filozof Derrida'nın bile ilk magnum eserinde geometriye değinmiş olması edebiyatla fenin birlikteliğinin ne kadar önemli olduğunu gösteriyor. Halbuki post-yapısallık gibi yeni bir akımın "çağın vebası yabancılaşmanın ürünüdür" şeklindeki ön-yargısı, akımın kendisinden de yaygın maalesef. Henri Bergson'un sanatsal sezgiciliğini bir yana koyarsak dilde kültürlerdeki gelenekten dolayı oluşan tortullaşmalar diyalektik metot içeren ampirik ilimlerle giderilebilirler. Matematiğin özellikle görselliğinden dolayı fenomenolojik
Son yüz yıllar içinde yaşayan ve kayıtlara geçen öyle isimler var ki; onlar yetenekleri ve zekaları ile dünyayı değiştirmişler. Genç yaşlı, büyük küçük herkesin tanıdığı bu isimlerden biri de Albert Einstein.. Almanya doğumlu, Yahudi kökenli bir aileden olan Einstein, teorik fizikçidir. Ailesi beş yaşına geldiğinde, Katolik Hıristiyan okuluna göndermişlerdir. Bilime olan ilgisini, farklı ve meraklı, zeki bir çocuk olduğunu burada ortaya koymaya başlamıştır. Bu dönemde amcasının hediye ettiği pusula sayesinde, içine kapanık ve suskun bir çocuk olan Einstein, bilimin gizemlerini keşfetmeye başlamıştır.
Okul hayatında Latince ve matematik dışındaki derslere ilgisi olmadığı için hep kötü notlar getirmiş, asi kişiliği sonucunda okuldan uzaklaştırma almıştır. Babasının kötü giden işleri sonucu İsviçre’ye taşınınca burada liseye başlamış, mezun olmuş ve gerekli yaştan altı ay küçük olmasına rağmen Politeknik’e kabul edilmiştir. Dünya standartlarındaki fakültede fizik alanında yükselmiştir. Adolf Hurwitz ve Hermann Minkowski gibi ünlü matematikçiler, Einstein’ın profesörleri arasındadır. Derste sadece zorunlu deneyleri değil, kendi tasarladığı deneyleri de yapmıştır. Patent ofisinde işinde, büyük kısmı elektrik sinyallerinin aktarımı ve elektriksel-mekanik zaman eşgüdümü ile ilgili çalışmalar yapmış, bu iki teknik soru hakkında yaptığı düşünce deneyleri, Einstein’ın ışığın doğası ile zaman, uzay ve zamanın ilişkisi hakkında radikal sonuçlara varmasını sağlamıştır. Sonraki yıllarda Zürih Üniversitesi'nde kuramsal fizik profesörü olmuştur. Artık büyük bir bilim adamı olarak tanınmış, fizik ve matematik alanında yaptığı çalışmalar sayesinde 1921 yılında Nobel Fizik Ödülü'nü kazanmıştır.
“Yüksek Ruhlar Serisi”nin bu kitabında Einstein’in hayatı, çalışmaları, asi kişiliği ve
