O kadar güzel bir kitap okudum ki!
İskender Pala’nın bu kitabından çok şey öğrendim.
Hz. İbrahim’in (a.s.) mesajının peşinde koşan ve ancak bu sırra vâkıf olununca tüm dünyayı ele geçirebilecek gücü elde edebileceklerine inanan ve bu uğurda her türlü kirli işi mübah gören z*lotlar ve bu sırla beraber gelecek olan güce talip olan diğer milletlerin gizli örgütleri arasında geçen amansız bir hikaye.
Hz. İbrahim’in (a.s.) öğretileri ve Sümer tabletlerinin şifreleri çerçevesinde kurgulanmış fevkalade bir polisiye.
Kitabın kapağını kapattığımda “okumak için neden bu zamanı bekledim ki?” dedirtti. Lakin biliyoruz ki her kitabın bir vakti var ve ben de bu kitabı tevafuken Muharrem ayında okudum. Böyle denk gelişleri severim.
Hâlâ okumadıysanız mutlaka listenize ekleyin.
Kitabın fotoğrafını Galata Kulesi’nde çekmek kısmet oldu. Gün batımı mükemmel bir doğal efekt oluşturdu. Cânım İstanbul semalarında harika bir görsel yakalama fırsatı bulmuş olduğum için çok mutluyum.
Keyifle okunsun, ama mutlaka okunsun!
Bazen ağaçlar kitaplardan çok daha değerlidir ve kesilmemelidir.
Spor lisesinde görev yaptığım dönemde öğrencilerimin akademik başarılarının düşük olması ve özellikle matematiğe karşı ilgilerinin oldukça sınırlı olması nedeniyle en azından okuma alışkanlığı kazanmaları için üzerlerine düştüğüm bir süreç yaşamıştım. O günlerde öğrenciler arasında elden ele dolaşan, herkesin birbirine tavsiye ettiği kitaplardan biri de Mihri Mavi’nin Psikopat adlı kitabıydı. Merak ettim; öğrencilerim okuyor ama ne okuyorlar? Sonuçta insanı sadece çevresi değil, okudukları da şekillendiriyor.
Açıkçası gençlerin mutlaka klasiklerle başlaması gerektiğini düşünen biri değilim. Fantastik romanlar, gençlik edebiyatı ya da popüler kitaplar da okunsun. Önemli olan önce kitapla bağ kurabilmek. Ancak bir kitabın popüler olması, iyi olduğu anlamına gelmiyor.
Psikopat benim için tam da bu noktada büyük bir hayal kırıklığı oldu. Kitap boyunca karakterler derinlikten uzak, olay örgüsü zayıf ve anlatım son derece yüzeysel geldi. Okurken karakterlerin yaşadığı duygulara inanmakta zorlandım. Sayfalar ilerliyor ama ne karakterler gelişiyor ne de okura düşünsel ya da duygusal anlamda bir şey katılıyor. Hikâye sürekli aynı duygular etrafında dönüp duruyor.
Bir kitabın edebî olması şart değil; eğlendirmesi de yeterli olabilir. Ancak bu kitap ne düşündürdü ne de güçlü bir hikâye sundu. Bitirdiğimde aklımda kalan tek şey, yüzlerce sayfa boyunca aslında çok az şey anlatılmış olmasıydı.
Öğrencilerimin bu kitabı neden sevdiğini anlayabiliyorum; dili çok kolay, hızlı okunuyor ve fazla zihinsel çaba gerektirmiyor. Fakat tam da bu yüzden gençlerin okuma dünyasını genişletecek, onlara yeni bakış açıları kazandıracak bir eser olduğunu düşünmüyorum. Bir kitabın sürükleyici olması ile nitelikli olması aynı şey değil.
Sonuç olarak Psikopat, benim için edebiyat adına herhangi bir
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Dünya klasikleri arasında çok beğenilen ve çok okunan romanı olduğu için kitaba ilgili ve merak duyarak başladım. Fakat biz insanoğlunun zevkleri öylesine farklı ki çok beğendiğimi söyleyemeyeceğim. Gerek kitabın içindeki karakter kalabalığı, gerekse konunun evlilik müessesesi etrafında çok fazla dönmesi heralde hitap etmedi. Elbette beğeneni okuyanı çok fazla, mutlaka kendinden birşeyler bulanlar olacaktır, olmuştur. Fazla olumsuz eleştiri yazmak istemem. Sınıf farklılıkları ve evlilik konusu ironi ile ele alınmış. Bu anlamda okuyucunun ilgisini çekebilir. Karmaşık karakterlere ve ilişkilere hazır olun. Keyifle okunsun.
"Ben bu kitapta sadece kendimi anlatıyorum"
Dünya edebiyatının deneme türünün ilk başyapıtını okudum. Bundan önce 
Montaigne nin biyografisini okumuştum ki bu eserle ilgili fikir sahibi oldum. 16. yy da yazılmış olmasına rağmen yazarın dostluk, yalnızlık, korkular, kanunlar, doğa gibi konuları işlemesi, günümüze mutlaka uyarlanıyor. Bu konulara dair de kendinize almanız gereken hayat derslerini de çıkarıyorsunuz. Ünlü filozof eserde yapmacıksız bir tarzda "ben" portresi çiziyor. Buna çokça rastlıyorsunuz okurken. Fakat üslup oldukça samimi, âdeta kendisiyle sohbet ediyorsunuz. Kitabı bir roman gibi hızlıca okuyup bitirmek istemek doğru değil. Yavaş, sindire sindire anlayarak olunmalı. Altı çizilen cümleler mutlaka bulunacak, onların altı çizilip üzerine düşünmeli diyebilirim. Keyifle okunsun.
Montaigne nin biyografisini okumuştum ki bu eserle ilgili fikir sahibi oldum. 16. yy da yazılmış olmasına rağmen yazarın dostluk, yalnızlık, korkular, kanunlar, doğa gibi konuları işlemesi, günümüze mutlaka uyarlanıyor. Bu konulara dair de kendinize almanız gereken hayat derslerini de çıkarıyorsunuz. Ünlü filozof eserde yapmacıksız bir tarzda "ben" portresi çiziyor. Buna çokça rastlıyorsunuz okurken. Fakat üslup oldukça samimi, âdeta kendisiyle sohbet ediyorsunuz. Kitabı bir roman gibi hızlıca okuyup bitirmek istemek doğru değil. Yavaş, sindire sindire anlayarak olunmalı. Altı çizilen cümleler mutlaka bulunacak, onların altı çizilip üzerine düşünmeli diyebilirim. Keyifle okunsun.
48 dile çevrilmiş, kalbe dokunmayı çok iyi bilen bir Mitch Albom başucu eseriyle geldim bugün size "Bir Kere Daha"
Hikaye, bir kumarhanede ardı ardına üç kez şans numarasını tutturup milyonlar kazanan Alfie’nin sorgu odasında başlıyor. Dedektif La Porta bunun nasıl bir hile olduğunu çözmeye çalışırken, Alfie çantasından üstünde ölürsem okunsun yazan bir kompozisyon defteri çıkarıp masaya koyuyor. Ve biz o defterin sayfalarında, insanı kendi hayatıyla yüzleştiren büyülü ama bir o kadar da acımasız bir gücün hikayesine ortak oluyoruz.
Alfie, daha 8 yaşındayken annesini kaybettiği o en acı günde bir yeteneği olduğunu keşfediyor: Geçmişe, aynı ana bir kez daha geri dönme şansı... Hataları düzeltmek, ergenlik utançlarından kaçmak ya da hayatı daha mükemmel kılmak için bu gücü kullanıyor. Ama annesinin ölürken yaptığı o uyarı hep havada asılı kalıyor "Bu gücü kullanırken çok dikkatli ol."
Çünkü Alfie her şeyi ikinci kez yaşıyor ama ölümü değiştiremiyor. En yakın arkadaşı Wesley’yi kaybettiğinde, ölüm karşısındaki o çaresizlikle bunalıma sürükleniyor. Kitabı okurken kendime defalarca şunu sordum, ölüm dışında her şey için hayatta bir şansımız daha olsaydı nasıl olurdu. Ölümün o mutlak duvarı, hayatın geri kalan tüm hatalarını ne kadar da telafi edilebilirdi?
Kitabın beni en çok sarsan ve büyüleyen kısmı ise aşkın o narin, geri dönüşsüz doğası oldu. Alfie’nin Gianna’ya olan derin aşkını okurken içiniz titriyor. Ama insanın kararsızlığı ve insani zaafları araya girince aşkın nasıl usul usul mahvolduğunu görüyorsunuz. Özellikle kitapta öyle bir kural var ki kalbimi acıttı bir aşkı geri aldığında, o kişi sana bir daha asla âşık olamaz. Bazı duyguların büyüsü bozulunca, zamanı geriye sarsanız bile ruhu geri gelmiyor işte.
Alfie’nin hayatını sonsuza dek değiştiren o büyük
Herkes için ve hiç kimse için1000Kitap
"Herkes için ve hiç kimse için" Böyle söyledi Zerdüşt. Başlığı bile etkileyici. 
✯Bellisperennis✯ ile birlikte okuduğumuz bu keyifli yolculuğun incelemesini de değerli arkadaşım ile birlikte paylaşmanın heyecanını yaşıyorum.
Kitapta bilge Zerdüşt on yıllık inzivanın ardından bilgeliğini paylaşmak için insanların arasına döner. Derin felsefi düşüncelerini ve bilgilerini metaforik bir üslupla insanlara anlatır. "Üstinsan, ebedi dönüş ve güç istenci" kavramlarını işler. Nietzsche'nin bu karmaşık felsefi kavramları okurlarına Zerdüşt tarafından etkileyici ve sürükleyici bir şekilde aktarılmış. Oldukça öğretici, sorgulama özelliğimizi ortaya çıkaran mükemmel bir eser. Kendimden çok şey buldum, hayatımda nerelerde, nasıl hatalar yaptığımı görebildim desem yine de eksik kalır tarif etmeye. En önemli farkındalığım da; iyi niyetimin dozunu gereksizce, yersizce artırdığım yerleri hatırlamak oldu. Bu anlamda kendi değerlerimi yeniden tanımlamak anlamında çok şey öğrendim. Kitap, ayrıca insanın sürüden ayrılması ve tam bir birey olmasını da yeri geldikçe vurguluyor. Tarz olarak felsefe ve edebiyat iç içe geçmiş, şiirsel anlatımlar ilave edilmiş. Biz çok beğenerek, etkilenerek okuduk. Kendi değerlerinin farkına varmak isteyen herkes de mutlaka okusun. Keyifle okunsun...
✯Bellisperennis✯
Böyle Buyurdu Zerdüşt hakkında şunu söyleyebilirim: Ben Friedrich Nietzsche’yi hâlâ tam anlamıyla anlayabilmiş değilim… diyorsanız eğer hemen bu kitaba gel.
Bu kitap resmen Nietzsche’nin bütün kitaplarının “toplanmış kaos paketi” gibi. Okurken bir sayfa “adam haklı galiba” dedim, diğer sayfa “yok artık Nietzsche sakin ol” diye kitaba baktım. Ama işin kötü tarafı, çoğu yerde hak vermeden de edemedim.
Özellikle insan ilişkileri konusunda attığı bazı cümleler o
✯Bellisperennis✯ ile birlikte okuduğumuz bu keyifli yolculuğun incelemesini de değerli arkadaşım ile birlikte paylaşmanın heyecanını yaşıyorum.
Kitapta bilge Zerdüşt on yıllık inzivanın ardından bilgeliğini paylaşmak için insanların arasına döner. Derin felsefi düşüncelerini ve bilgilerini metaforik bir üslupla insanlara anlatır. "Üstinsan, ebedi dönüş ve güç istenci" kavramlarını işler. Nietzsche'nin bu karmaşık felsefi kavramları okurlarına Zerdüşt tarafından etkileyici ve sürükleyici bir şekilde aktarılmış. Oldukça öğretici, sorgulama özelliğimizi ortaya çıkaran mükemmel bir eser. Kendimden çok şey buldum, hayatımda nerelerde, nasıl hatalar yaptığımı görebildim desem yine de eksik kalır tarif etmeye. En önemli farkındalığım da; iyi niyetimin dozunu gereksizce, yersizce artırdığım yerleri hatırlamak oldu. Bu anlamda kendi değerlerimi yeniden tanımlamak anlamında çok şey öğrendim. Kitap, ayrıca insanın sürüden ayrılması ve tam bir birey olmasını da yeri geldikçe vurguluyor. Tarz olarak felsefe ve edebiyat iç içe geçmiş, şiirsel anlatımlar ilave edilmiş. Biz çok beğenerek, etkilenerek okuduk. Kendi değerlerinin farkına varmak isteyen herkes de mutlaka okusun. Keyifle okunsun...
✯Bellisperennis✯
Böyle Buyurdu Zerdüşt hakkında şunu söyleyebilirim: Ben Friedrich Nietzsche’yi hâlâ tam anlamıyla anlayabilmiş değilim… diyorsanız eğer hemen bu kitaba gel.
Bu kitap resmen Nietzsche’nin bütün kitaplarının “toplanmış kaos paketi” gibi. Okurken bir sayfa “adam haklı galiba” dedim, diğer sayfa “yok artık Nietzsche sakin ol” diye kitaba baktım. Ama işin kötü tarafı, çoğu yerde hak vermeden de edemedim.
Özellikle insan ilişkileri konusunda attığı bazı cümleler o