Duaya açılan kalbden daha büyük kapı yoktur. Dua, Allah’la konuşmaktır. Büyük Sonsuz’dan gelecek cevabı bekleyenler, bu kapının eşiğinde bir ömür beklemekten usanmazlar.
Görmeye doyulmayan o Sevgili’nin sesi, bazen ağaçların seher rüzgârıyla aldığı nefeslerde, bazen bir ishak kuşunun hıçkırıklarında duyulur. Bir akşam havasının sessizliğinde dinlenir. Onun sonsuz bakışını, ıssız gecelerin derinlerinde akıp giden yıldızların ibadetinde tanımak kabildir. Allah’a açılan eller halinde gökyüzünü arayan minareler, sürekli ibadet ve dua halinde bulunan yıldızlara sanki hayrandırlar.