Yaşlanıncaya kadar yaşamak istemiyorum ben, dedi. İkimiz de genç ölelim, gökyüzüne ellerimiz çiçeklerle dolu gidelim.
Emret ki ölelim
emret!
Güneşi içiyoruz sesinde!
Coşuyoruz,
coşuyor!...
Yangınlı ufukların dumanlı perdesinde
mızraklı göğü yırtan atlılar koşuyor!
NEFES
Kalplere serptiğin kıvılcımlardan
Bir ışık yanıyor ey büyük nebî....
Gönüller, zâtını bize aşk sunan,
Bir mürşit, tanıyor ey büyük nebî.
Bilirsin göynümün ne duyduğunu,
Karşında tekrara hacet yok bunu,
Benliğim önünde, ululuğunu
Daima anıyor ey büyük nebî.
Başımız önünde geliyor yere,
Işıklar dağıttın sen gönüllere.
Milliyet aşkını duyan bir kere
Seni nûr sanıyor ey büyük nebî.
Mefkûre nûruyla bizleri besle,
Uğrunda ölelim biz de hevesle;
Gençliğin kalbi bu taze nefesle
Beraber kanıyor ey büyük nebî.
Atsız Mecmua, (3), 15 Temmuz 1931
Öleceksek böyle onurlu ölelim.
Eşi Sezen Öz'e "Soruşturduğum bazı olayların izi, devlet içinde üst makamlara kadar tırmanıyor. Korkmaya başladım. Ama üzerine gidilmesi lazım" dedi.
Sayfa 296 - İmge
