Nerede kendini pişman hissetiysen nerede kızgın çgkeli, yalnız hissetiysen nerede çaresiz vazgeçmiş ve kaybettiysen hep duyguların yüzünden olmuştur
İyi düşün.....
Halbuki duygularının kontrolünde ustalaşmış birinsan yani duygularının kölesi olmamış bir insan yaprak gibi savrulmaz.
Ben alışkınım gün sonu hiçbir şey olmamış gibi davranmana ama sen alışkın değilsin.Sana tavsiyem alış insan yaptıklarının karşılığını alır.
hiçbir şey olmamış gibi hayatlarına devam etmeleriAlıntı
Denizi izledim uzun uzun. Dalgaların kayalara çarpışını ve hiçbir şey olmamış gibi hayatlarına devam etmelerini, kayaların da aldıkları darbelere rağmen sapasağlam duruşlarını izledim.
Rüzgâr dövdü bir süre beni, kavga etti benimle; bense öylece oturdum. İnsanlar geçti arkamdan, kaçıştı rüzgardan, sığındı kuytu köşelere. Ben dalgaları izledim. Sonra kalktım, öylece yürüdüm sahil boyunca. Kediler gördüm ağaç diplerine sığınmış, kendilerini korumaya çalışan; kargalar gördüm hayata aldanmayan.
Sonra kendimi gördüm bir kayanın üzerinde denizi izleyen; küçücüktü, yaralıydı ama orada oturuyordu. Kısacık bir süre sadece onu seyretmek istedim ama hemen çektim gözümü ondan. Daha hızlı yürüdüm, bakmadım daha fazla etrafıma. İstemiyordum artık burada durmayı da dalgaları görmeyi de.
ASİ’
Ölüm ansızın bir gün yarım kalmış plarınlarının ortasında gelecek ve dünya sen hiç var olmamış gibi devam edecek.
Kapalı yılları oluyor bazen ömürlerin, sası sası böyle, varsın ama etrafına gri tül sarılmış. Sepet gibi gidip gelmişsin. Bir böyle “oh” diye memnun nefes dile gelmemiş, taşmamış yani. Anıların büyümemiş, zaman zaman hiç olmamış bile anı. Zaman bir nicelik olarak kalmış, kalsa iyi, geçmiş.
Telafileri fena olmazdı ama olabilirdi de…