Server Bedi / Peyami Safa
Milli okurlar tarafından keşfedilmeyi bekleyen bir roman , yani gazetede bilmem kaç sayı olarak böyle bir romanın yayınlanmasına inanamıyorum , o dönem yaşamış olsam her sayısını heyecanla beklerdim . Her hafta Vildan hanımın düşler alemine girer, acebalarla dolu düşüncelere dalardım. Server Bedi büyük yazarsın , her kitabında bunu kanıtlamandan ayrıca bıktım.
Bir yarışmadan çok daha fazlası
Başta sadece sürükleyici bir gerilim romanı okuyacağımı düşünmüştüm ama hikâye ilerledikçe kendimi olayların içinde buldum. En çok hoşuma giden şey, gerilimin yalnızca adada yaşananlardan değil, karakterlerin birbirlerine duyduğu güvenin yavaş yavaş yok olmasından kaynaklanmasıydı. Her bölümde fikirlerim değişti; güvendiğim karakterlerden şüphe etmeye, şüphe ettiklerimi anlamaya başladım. Ruth Ware atmosfer kurma konusunda yine çok başarılı bir iş çıkarmış. Özellikle adadaki çaresizlik hissi ve belirsizlik duygusu bana fazlasıyla geçti. Merak unsurunu son sayfalara kadar canlı tutan, karakterleriyle de düşündüren ve okurken sık sık “ben olsam ne yapardım?” sorusunu sorduran bir kitaptı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir burjuva beyefendisinin eşine son anda Noel hediyesi olarak cins bir köpek aldığını sanırken sıradan bir çoban köpeği edinmesiyle başlıyor. Ancak bu köpek, sahibini memnun etmeye çalışan bir evcil hayvan gibi davranmıyo fıtratı gereği kendi kuralları ve karakteriyle hareket ediyor.
Sándor Márai, derin gözlem yeteneği üzerinden insanlığın karmaşık ve çoğu zaman iki yüzlü dünyasını köpeğin gözünden anlatıyor. Aslında boyun eğen karakterleri mi yoksa kendi kişiliğini ortaya koyabilen bireyleri mi sevebildiğimizi sorgulatıyor.Eğilmez karakterini çoğu zaman hayranlıkla aktarırken, onun ehlileştirilemeyen yanları aracılığıyla insan doğasını da inceliyor. Köpeğin gözünden insanlığın karmaşık ve iki yüzlü dünyasını anlatıyor. Üstelik bunu hayvanı insanlaştırmadan başarıyor. Ancak romanın sonlarına doğru olanlar oluyor. İnsan, kendine benzemeyen ve itaatkâr bir ilişki kuramadığı kişileri içten içe sevmekte zorlanmasını bizim aslında boyun eğen bir karakteri mi yoksa tam zıttı kendi karakterini ortaya koyanı mı sevebildiğimizi sorgulatıyor.
Márai'nin diğer romanlarını ne kadar sevmiş olsam da bu kitap bana aynı ölçüde keyif vermedi. Belki de daha sakin ve sindirilerek okunması gereken bir roman. #sandormarai #şahsiyetlibirköpeğinhikayesi
dün akşam kitabın ankara'daki oyununa gittim. oyuncu çok başarılıydı fakat ben böyle işlenmesini beklemiyordum. kitap karşımda okunuyor gibiydi, belki sinemacı olmamdan anlatış beni çekmedi. en korkuncu ise seyircilerin hareketleriydi. insanlar tiyatro izleme kültürüne sahip değil galiba anlayamadım, durmadan ses çıkaranlar, aksıran, öksüren, telefonunu ısrarla kapatmayan. üstelik bir kez de değil, defalarca oldu. çok ayıp, büyük terbiyesizlik. ankara seyircisinden umutluydum ama fiyasko çıktı. fakat eser öyle bir eser ki, ilk 2019'da üniversitedeyken okumuştum. o kadar çok sevmiştim ki yazımı, dili, karakterleri... bu tarz kitapları üniversite zamanları okumak bence kişilik gelişiminde farklı bir etki yaratıyor. lisede okumuş olsam aynı etkiyi almazdım. şimdi oyuna gitmeden tekrar okuyunca ne kadar değerli bir eser olduğunu yeniden anladım.
sabahattin ali'ye bıraktıkları için minnettarım.
kitabı iki yılda bitirmişim. kitap okumayı bıraktığım için arada sırada okuyarak anca yeni bitirebildim. çok uzun bir zaman diliminde okuduğum için kitabın sonunu okurken başını hatırlamadığımı fark ettim sonra ilk sayfasını tekrar okudum ve tüm kitap o an benim için anlaşılır hale geldi.
yazarın hayat hikayesi içimi bi garip yaptı. karakterle olan benzerliklerini düşününce aslında neredeyse otobiyografi sayılabilecek bir kitap okuduğumu fark ettim.
kitabı tekrar okuyacağım ama şimdi değil. bu sefer aralarda çok zaman bırakmadan odaklanarak okuyacağım.
bu arada kitabı uzun bir zaman diliminde okumuş olsam da yine de her okuduğumda bir önceki kısımda neler olduğunu hatırlıyordum.
kitap hakkında ne hissedeceğimi çok bilmiyorum. güzel ve garipti. tecavüze uğrayan kadının yanına gidememesi, kendini hiçbir zaman ifade edememesi, sonlara doğru daha da artan intihar düşünceleri, hayatta öylesine var oluyormuş gibi yaşaması hatta “yaşamaması” tam olarak yaşayan bir ölü tanımına uygundu.
bazen yaşadıklarına üzüldüm bazen de sen salak mısın be adam diye onu sarsmak istedim.
altını çize çize okuduğum bi kitaptı.
bazı konular hakkında o kadar doğru tespitler yapılmıştı ki…
ÇEVİRMENLER İŞİNE ÖZENMELİ.Edebiyat
Kitabın çevirisinin çok kötü olduğu bir gerçek, Exit gibi özel bir adın Çıkın diye değiştirilmesi saçmalık. İsimleri değiştirmiyorsanız hayvanlara da yapmayın bunu. Anlam veremediğim bir kısım var (belki benim hatamdır) bölümün başında Nimh yazıyor (onun ağzından bir bölüm) ve ondan sonra seni Nimhara'ya götürelim diye bir kısım geçiyor kız da olmaz diye çıkışıyor, Nimhara'yı Nimhara'ya mı götürüyorsunuz? Can ana gibi garip laflar Türkçe'ye acayip yama duruyor, şu çevirilere özenin lütfen. Yazarın yerinde olsam bu çeviriye çok kızardım. Kitaptaki üçlü ilişki de hiç hoşuma gitmedi, erkek karakterin böyle bir olaya ihtiyacı kesinlikle yoktu. 
Amie Kaufman 
Dünyanın Sonunda Bir Yer 
Meagan Spooner
Amie Kaufman Dünyanın Sonunda Bir Yer Meagan Spooner