“İnsan için ölüm anı önemlidir. Doğum şeklini seçemezsin, ama ölüm şeklini seçebilirsin.”
Sayfa 471 - Doğan Kitap
Ayaklanmış kuyudur ağızlar. Gövde, dünya kesilmiştir. Kimseler görmeden toplarım cesedimi. Bir merhamet duygusuyla iner akşam. Bütün incittiklerim kalbimdedir. Uzak yoktur. Ölüm de bir zamandır. Dönerim...
Sayfa 82
Reklam
Sayesinde var olduğumuz zamanın seni taşımasına izin ver. Unutma ki zaman, gidecek yeri olmayanların evidir; sadece zaman onları ileriye taşır. Ölüm, bir hastalığa sahip olan ile intihar etmekten yorgun düşenlerin ortak noktasıdır. İlerleyen zamanda gidip geliyormuş gibi görünmeleridir ancak bu, ilerleyen bir trenin sadece son vagonuna kadar yürümeye benzer, sonrası yoktur. Beden sahibi olan ilerlemek zorundadır. Zamana güven, yaşarken asla varamayacağın yerlere seni sadece o götürür. Oku ve zamana bırak.
Ben her gece ölüyorum. Her sabah yeniden canlanıyorum. Her yirmidört saatlik zaman
dilimi hem ölüm hem yaşam aynı zamanda. En sonunda benim Ben’im ve benim Ben’im “Ben” olacaklar.
Sayfa 44
Reklam
Reklam