Bu kitap bir burç olsaydi kesinlikle ikizler burcu olurdu (tabi ki saka maksatlı söylüyorum bunu ikizler alınmasın )Git gel kraliçe diyebileceğimiz bir ablamız Osman adlı kişiye mektuplar yazan Hangimiz değiliz ki dediğinizi duyar gibiyim.Orasi oyle tabi ama bu biraz fazla sanki
Uzun lafın kısası ,kısa eglenceli bir o kadar da yazarın donanımlı oldugunu açık eden bir kitap sevdik.
HARİKA BİR ROMAN!
Kurgu bir biyografi romanı olur mu? İşte bu kitap tam olarak öyle! Hikayemiz İstanbul’un işgali sırasında bir aile ile başlıyor ve yarım yüzyıl boyunca bu aileye odaklanıyor. Hem dönemsel bir aile romanı hem de toplumsal bir roman.
Harika isimli bir kız çocuğunun bebeklikten itibaren tüm hayatına şahit oluyoruz. Annesiyle çatışması gerçekten yürek burkan cinsten. Harika, harika bir insan olsa da annesi ona o kadar da harika olmadığını hep hissettiriyor. Halbuki Harika olağan dışı bir zekaya sahip.
Bu kitabı okurken 1938 yılı sonrası, 2.Dünya Savaşı’nın Türkiye üzerine etkilerine ne kadar vâkıf olduğumu farkettim. Kendime kattığım şeyler açısından bu kitabı oldukça başarılı buldum. Kitabın bir kısmı kurgu olsa da bir kısmı gerçeklere dayalı. Gerçekler de birtakım mektuplar, eski gazete haberleri, röportajlarla desteklenmiş.
Yazar yine bildiğiniz gibi, kendisinden okuduğum 3.kitap ve şaşırtmadı beni, büyük beklentiyle okudum, tebessümle son sayfasını kapadım bu kitabının da.
“Harp biteli on altı sene oldu ama içimizdeki harp bitmedi. Çok yorgunum.”
“Benim siyasete dair bütün ümidimi kaybettiğim yıldı 1947. Padişahçı-millici, ilerici-gerici, Turancı-komünist, sağcı-solcu, ismi ne olursa olsun, kavganın asla bitmeyeceğini idrak ettiğim yıldı. Hayatım boyunca hiçbir partiyle kaynaşamadım-sol partilerle bile. Hangisine gidersen git, sıfırdan başlamak mümkün değil. Sırtında taşımak zorunda olduğun, geçmişten gelen bir yük var. Uzun bir süre hiçbir şey yapmak istemedim.”
Elçiye zeval olmaz??
Merhabalar efendim,bugün okuması benim için çok zor olan bir kitabın incelemesi ile geldim size.İtiraf etmeliyim ki kitabın ilk sayfalarından itibaren belliydi benim buna inceleme yazacağım.Nedenini
#TheKitapTheGizemGerilimPolisiye
Efso bir hikaye okudum millet toplanın! Kitapta o kadar karakter vardı ki bir an gaflete düşüp yazar acaba sadece kalabalık yapmak için mi yazdı bunları diye
Kusur, benim imzamdır.
güneş tepede parıl parıl parlarken, kuşlar cıvıl cıvıl öterken ve en sevdiğim çiçek olan papatyalar gözlerimin içine bakarken, girdim bir kütüphaneye. bir kitabı aramaya başladım, bulamadım. "arayan bulamaz, ama bulanlar hep arayanlardandır." elime gelen bu kitabı alayım dedim; demedim, aldım. okudum. okudukça kayboldum. aman Allahım, neredeyim ben?
yürüdüm de yürüdüm.. kocaman bir gözetleme kulesini -ki semte adını veren Galata Kulesi imiş- geçtikten sonra bir ney sesi ilişti kulağıma. vicdansız öyle bir terennüm ediyor ki, duysa bülbüller feryad edecek! ben bu sesi bir davet belledim de daha da yürüdüm. ses beni bir kapıya götürdü; attım sağ ayağımı içeriye doğru..
eski İstanbul sokaklarında dolaşırcasına bir okumaydı bu. Fatih ve Beyoğlu semtlerinde gezinirken, "ah, şu zamanda burada yürüsek neler görürdük?" sorusuna bizatihi bir cevaptı. o yolları musiki ile renklendirince, ah ne güzel bir yürümek.. musikinin yanına bir de tasavvuf girince, yorulmak namümkün.
son zamanlarda aklıma takılan bir düğümü de çözdü bu yolculuk:
"senin buraya gelmenin sebebi sadece bizim 'Gel' dememiz değil, ayrıca onların sana 'Git' demeleri. hiç kimseye 'kötüdür' deme. aslında onlar, bilmeden iyilik eden insanlardır."
kalbimi haset ile kirletirken, tazyikli bir darbe, şifalı bir tokat oldu bu bana.
teşekkürler İhsan Oktay ANAR
Alice Feeney nbr, yapıyorsun bu işi ha şımarma ama.
"Bazı sırlar gizlendiği gölgelerden daha karanlıktır" cümleyi kes korktunuz dimi
Yaşlı bir teyzemiz var, falcının biri kadına demiş 80. yaş gününden öleceksin falan. Manyak ya söylenir mi lan böyle dan diye. Başka bisey salla yani. Uzun bir yol var de. Biri seni kıskanıyor de. Çekemiyorlar falan de ver gazı yani. Yaşlı teyzemiz ölmeden önce her sene olduğu gibi bir kez daha bir araya getirir aileyi. Aile desikae dışarıdan aile dersin ama içeridem aman aman düşman başına. Ailede herkes birinirinin kuyusunu kazıyor. Neyse bunlar bir araya geldi tabi. Evde. Cins bir yerde etrafı sularla çevrili gel git oluyor şu geldim gitmiyor falan.
Yaşlı teyze planı yapmış, ev halkının haberi yok tabi.
Ev halkı bekliyor ki oturma odasının ışığı kapatılacak içeriden biri gizlice aldığı pasta ile gelecek mumlar yanık şekilde, alkışlar içinde iyiki doğdun falan filan, yok öyle olmuyor işte.
Ailenin gizli kapmış sırları gün yüzüne çıkıyor ve aile fertleri teker teker mefta oluyor. Herkesten şüphe ederek ilerliyor konu, ama o değil işte
10/8 veriyorum. İyi okumalarınız olsun. Şüphesiz ki okumak iyidir
Tavsiye için 
Gül teşekkürler
